Aktualia 4

    "Jest pan bezczelny", "cham z chamów", "bydłem jesteś", "nierób", "szmaciarz", "typowe zero", "debil, idiota", "Twój ociec lub dziadek szmaciarzu, skąd się wziął w Anglii? Może zdezerterował z niemieckiego wojska jak większość żołnierzy Gen Maczka i Andersa?" - to tylko niektóre przykłady e-maili, jakie europoseł PiS Ryszard Czarnecki otrzymuje na swoją skrzynkę. Europoseł nie ma wątpliwości, iż autorami obraźliwych listów są politycy Platformy Obywatelskiej lub ich zwolennicy. Nie wyklucza zgłoszenia sprawy na policję.

    Gotów jestem zgodzić się z podejrzeniami posła Czarneckiego, od dłuższego czasu bowiem obserwuję ze strony zwolenników Platformy ten gniew, fanatyzm, zapamiętanie lub wręcz amok zawierany w internetowych wpisach pod tekstami publicystycznymi. Niemal każdy wpis sympatyka Platformy ocieka butą, wyzwiskami, agresją i pozbawiony jest jakiejkolwiek intencji dyskutowania. Oto jeden z wielu przykładów: „Kogo obchodzi ocena pisowskiego żula? Przegonić piso-buszowskich katoli z kraju - raz na zawsze. Won! Niech zajmą się molestowaniem dzieci i zakładaniem związków homo, a nie niszczeniem kraju. 1044 lat wystarczy wodzenia narodu za nos. Większość mądrych i nowoczesnych narodów już ich dawno się pozbyła. Pora by i w Polsce zrobić porządek!” I tak dalej, i tym podobne. Tym, niestety, skutkuje zezwolenie na ustalanie standardów „dyskursu politycznego” przez rozwydrzonych swoją bezkarnością panów Palikotów czy Niesiołowskich. Przykład idzie z góry i rozlewa się falą na zwolenników tej swoistej „polityki miłości”. Z uczuciami, jak widać, należy obchodzić się nadzwyczaj ostrożnie,. Miłość od nienawiści dzieli bowiem tylko krok.

    Nienawidzić li tylko część wpółrodaków to, jak się okazuje, żadna sztuka; nienawidzić wszystkich pośród których się żyje - oto prawdziwy wyczyn. I zarazem laur do wieńca chwały. Nie każdego na to stać. Do tego trzeba być prawdziwym intelektualistą. Jak choćby Kinga Dunin, z której życiorysem zapoznałem się  właśnie na stronach internetowych „Krytyki politycznej”, organu tzw. Nowej Lewicy (można sprawdzić).

Cytuję in extenso: „Kinga Dunin (1954)–socjolożka, publicystka, pisarka, krytyczka literacka. Jedna z głównych postaci środowiska „Krytyki Politycznej”. Od 1977 roku współpracowniczka KOR oraz Niezależnej Oficyny Wydawniczej. Zajmowała się organizacją dystrybucji i sprzedażą niezależnej prasy i książek. Kilkakrotnie zatrzymywana na 48 godzin, przesłuchiwana, w jej domu przeprowadzano rewizje. Brała także udział w organizacji i spotkaniach Uniwersytetu Latającego oraz SKS. Nie zapisała się do Solidarności z powodu niechęci do Lecha Wałęsy, Kościoła Katolickiego oraz narodu polskiego.” Ot, i prawdziwy powód do dumy. Ma się czym publicznie pochwalić, to się i chwali.

Choć zachodzi człowiek w głowę, dlaczego właściwie z takimi poglądami Pani Dunin była prześladowana przez władze PRL? Przecież jej "niechęci" pokrywały się dokładnie z niechęciami jej prześladowców. Chyba to była  jakaś gruba pomyłka.  Po 1989 roku zresztą skrzętnie naprawiona.