Za wyemitowanie filmu dokumentalnego o niechlubnej przeszłości gen. Jaruzelskiego stanowiskiem zapłaciła szefowa publicystyki w telewizyjnej "Jedynce", Anita Gargas.
Film obejrzało 3,5 miliona widzów, co, jak na dokument, jest ogromnym sukcesem. Najbardziej popularne programy publicystyczne osiągają podobną widownię z wielkim trudem. Nie wzbudziło to, co zrozumiałe, zachwytu u samego Jaruzelskiego oraz jego wytrwałych obrońców w postaci mających zawsze rację redaktorów Jacka Żakowskiego, Tomasza Lisa, Moniki Olejnik, Tomasza Wołka i innych lewicowych dziennikarzy(jeden z nich napisał nawet, że: „Pokazany wczoraj przez TVP dokument „Towarzysz generał” to dzieło nawiązujące do najlepszych tradycji propagandowych filmów hitlerowskich czy komunistycznych”). Zarzucali filmowi brak obiektywizmu, stronniczość i napastliwy charakter. Znamienny jest jednak fakt, iż poza tymi określeniami nie starali się nawet udowadniać owej stronniczości i braku obiektywizmu. Pozostali, co dla nich charakterystyczne, na poziomie nośnych hasłowo ogólników. Trzeba im ufać, wierzyć. Ich czytelnicy i słuchacze, najwidoczniej, nie zasługują na argumenty.
Gdyby odbiorcy ich (para)dziennikarskiej twórczości zaczęli nalegać na podawanie rzetelnych argumentów, nadzwyczaj szybko mogłoby się okazać, iż te tuzy polskiego dziennikarstwa nie mają czego zaoferować i że egzystują wyłącznie jako mandatariusze „jedynie (aktualnie) słusznej linii”. Mają w tym doświadczenie oraz wieloletnio nabytą wprawę.
Choćby taki red. Jacek Żakowski, wytrwały antylustrator, który nagle zaczął wyciągać historykom występującym w filmie ich pezetpeerowską przeszłość. Co wedle Żakowskiego nie było dotąd wstydem dla innych, stało się grzechem śmiertelnym rzeczonych historyków.
Ten sam „argument” przeciwko wiarygodności filmu wysunął na konferencji prasowej w sejmie poseł SLD Tadeusz Iwiński. Profesor Iwiński, jeśli nawet nie urodzony, to na pewno wychowany przez Polską Zjednoczoną Partię Robotniczą (habilitował się na Wyższej Szkole Nauk Społecznych przy KC PZPR), na oczach publiczności „strzela sobie w stopę” - genetyczny pezetpeerowiec zarzuca bowiem innemu pezetpeerowską przeszłość - i już naprawdę nie wiadomo, czy nie dostrzega swojej śmieszności, czy też ma nas za głupszych, niż naprawdę jesteśmy.
Co gorsza jednak, Iwiński publicznie nawoływał do wyciągnięcia konsekwencji wobec Pani Gargas, a żaden z, mających zawsze rację, autorytetów dziennikarskich nie zawył z oburzenia na tak jawny zamach na demokrację, wolność słowa i nawoływanie do stosowania cenzury.
No, tak, ale – czy komuś z nich naprawdę na tym zależy? „Nareszcie po rocznych debatach mamy więc ustawę, która umożliwia funkcjonowanie demokratycznego systemu obiegu idei i informacji”. Kto napisał powyższe słowa? Odpowiedź: Jacek Żakowski. W którym roku? W 1981. W jakiej sprawie zabrał głos? W sprawie przyjęcia przez ówczesny Sejm nowej ustawy o cenzurze. Czym skorupka za młodu nasiąknie, tym na starość trąci.
A może rację miał, idący na przesłuchanie w tzw. komisji hazardowej, Ryszard Sobiesiak, gdy potrącony w tłoku przez kamerzystę, rzucił do dziennikarzy: „Swołocz!”? Jest to wielce prawdopodobne, bowiem sami dziennikarze specjalnie się nie obrazili i ze zrozumieniem odnosili się później do szczerych emocji Pana Sobiesiaka.


Komentarze
Pokaż komentarze (1)