Sierpniowa rocznica powstania Pani „S”, to dobra okazja do przypomnienia sobie ówczesnego kontekstu gospodarczo-politycznego. Wszystko bowiem wskazuje na to, że historia zatoczyła koło (który to już raz) i przyjdzie nam przerabiać jej lekcję powtórnie. Podobieństw nie brakuje. Choćby w tym, że dzisiejsza propaganda (dla niepoznaki nazywana „pijarem”), tak ma się do prawdy o gospodarce, jak propaganda późnego Gierka do ówczesnej sytuacji gospodarczej. Wypisz wymaluj. Skutki będą takie same. Wegetacja społeczna przez kolejne 10 lat.
Dyktatura instytucjonalna także może się powtórzyć. Z tą może różnicą, że ówczesną despocję narzucono społeczeństwu siłą, aktualnie zaś, zapewnie już niebawem, usłyszymy ze strony samego społeczeństwa to, co prorokował już ongiś wybitny myśliciel, Ortega y Gasset, usłyszymy otóż: “Potężne wołanie wznoszące się ku gwiazdom, niczym wycie niezliczonych psów, by zjawił się ktoś lub coś i wszystkim się zajął.”
Jest to wielce prawdopodobne, ponieważ większość dzisiejszego społeczeństwa polskiego przestała cokolwiek rozumieć z sensu życia społecznego; nie rozumie zaś, ponieważ nie czyni żadnego osobistego wysiłku, by to zrozumieć. Większość ta woli, by wszystko zostało mu podane na tacy, bez wysiłku, bez pracy intelektu - gorące i pachnące gołąbki do gąbki. A tak się nie da. Książki, studia, życzliwe rozmowy, zastąpiła telewizja po kolacji. W ten sposób ludzie pozwalają się ustandaryzować. Następuje ujednolicenie OPINII, ale brak ROZUMIENIA otaczającego nas świata. Porozmawiasz z jednym, a masz wrażenie, jakbyś znał już wszystkich. Nie ma solistów, tylko chór.
Tak powstaje tłum społeczny – znane nam już z historii „masy” - zwanedziśeufemistycznie „zasobami ludzkimi”. Taki „człowiek masowy” to typ niedojrzały, marzy mu się,niemożliwe wszak,życie bez trosk. „Człowieka masowego" niewiele interesuje zewnętrzny świat. Woli być prowadzony za rękę. "Człowiek, który przypisuje sobie prawo posiadania własnego zdania na jakiś temat, nie zadając sobie uprzednio trudu, by go przemyśleć, jest doskonałym przykładem owego niezmiennego i absurdalnego sposobu bycia człowiekiem, który nazwałem masą",pisał słusznie Ortega y Gasset.
Wysiłek własny – osobisty intelektualny trud – jest nieodzownym warunkiem rozumienia konieczności i sensu życia w społeczności, a to pozwala rozpoznać i w następstwie tego wspierać pozytywne, a eliminować negatywne, jego przejawy.
Nadzieja „mas”, że „przyjdzie ktoś i zrobi z tym wszystkim porządek” jest zresztą nadzieją płonną, bowiem wśród współczesnych „intelektualistów” panuje absurdalne przekonanie, że „PRAWDA” nie istnieje lub też, że jest sprawą osobistą i podlega konwencji, a to powoduje chaos intelektualny (na każdą, najprostszą nawet sprawę, tzw. inteligenci mają trzy różne, wzajemnie się wykluczające wyjaśnienia) promieniujący zwrotnie (poprzez media) na tzw. „masy”. Jeśli zatem znajdzie się nawet jakiś „silny ktoś”, to będzie to raczej pokaz gołej, bezmyślnej siły, niźli rozumnego rządzenia.
Oprzeć powinniśmy się zatem na sobie, ale żeby to było owocne i sensowne, musimy od siebie wiele wymagać i te wymagania wypełniać. Musimy nieustannie ukształcić umysł i charakter. A nade wszystko dociekać PRAWDY – co, wbrew współczesnej opinii, nie jest wcale tak trudną rzeczą.


Komentarze
Pokaż komentarze