Przewrotnych lub jawnie kłamliwych wypowiedzi w mediach na temat życia publicznego w Polsce przytaczać można setki, jeśli nie tysiące; od tzw. tygodników opinii i tzw. socjologów (przekuwających nieustannie ilość w jakość), po zdziczałych moralnie internautów.
Na tym tle Ludwik Dorn, na swoim blogu, zastanawia się: „Jak w kategoriach psychologicznych, socjologicznych i politycznych zinterpretować to zjawisko? Użyteczne będzie tutaj pojęcie „brudnej wspólnoty", które ukuł niegdyś prof. Adam Podgórecki i używał do analizy nieformalnych grup interesu połączonych więzami korupcyjnymi”.
Warto poświęcić kilka poniższych akapitów na przytoczenie dalszej analizy tego zjawiska:
”W tym przypadku wolę określenie „brudna wspólnota" od określenia „przemysł nienawiści", a to dlatego, że pojęcie brudnej wspólnoty zakłada wspólnotę interesów, a zatem racjonalność działania części przynajmniej jej członków. Określenie „przemysł nienawiści" słabiej do takiej racjonalności odsyła, bo konotacje pojęcia „nienawiść" często zakładają jej irracjonalność. Oczywiście internetowi psychopaci racjonalni raczej nie są. To są uzależnieni konsumenci przemysłu nienawiści założonego i prowadzonego przez „brudna wspólnotę". Ale liczni (nie wszyscy!) politycy PO, SLD, komentatorzy, publicyści socjolodzy, politolodzy racjonalni są.
Generowanie pogardy i nienawiści do PiS ze szczególnym uwzględnieniem p. Jarosława Kaczyńskiego okazało się bowiem działalnością wielce zyskowną, jeśli chodzi o podział podstawowych dóbr społecznych: władzy, pieniądza i prestiżu. Ktoś może się obruszyć: dobrze, władzę i prestiż rozumiem, ale pieniądze....?
Odpowiadam, że pozycja na rynku, także środków masowego przekazu, ma swój wymiar najściślej materialny. Można podać przykład pewnego telewizyjnego dziennikarza zasłużonego w propagowaniu pogardy i nienawiści do PiS i p. Kaczyńskiego, który ni z tego ni z owego zostaje redaktorem naczelnym jednego z tzw. tygodników opinii. Dochody musiały się zwiększyć... A to tylko przykład jeden z wielu.
Sytuację mamy poważną, bo „brudna wspólnota" ma wysoko umieszczonych beneficjentów. Do nich należy p. premier Donald Tusk i jego dzisiejsza wypowiedź o tym świadczy. Nie twierdzę, jak niektórzy, że p. Tusk jest wybitnym udziałowcem „brudnej wspólnoty", bo nie mam na to dowodów, ale na pewno pobiera od niej sutą dywidendę i ma tego świadomość. Jego apele o otrzeźwienie były słowami kogoś, kto z kampanią nienawiści nie miał, choćby pośrednio, nic wspólnego. „Brudna wspólnota" zrozumie: ze względów propagandowych p. Tusk tak musiał, ale to nie jest na poważnie.
Jest jeszcze pytanie: co dalej? Odpowiadam: będzie tak samo jak dotąd, tylko o wiele bardziej. Brudna wspólnota będzie wrzeszczeć zgodnie z maksymą, iż nigdy nie wybaczamy bliźnim krzywd, które im wyrządziliśmy. Nie zdezawuuje samej siebie, nie podważy swojej władzy, tytułów do prestiżu i pieniędzy. Niedługo może doczekamy się doniesienia do prokuratury w sprawie podżegania przez Jarosława Kaczyńskiego Ryszarda C. do zabójstwa członków PiS-u. W TVN24 zobaczymy poważną dyskusję o tym wydarzeniu z udziałem psychologa, politologa oraz prawnika-karnisty”,podsumowuje Dorn.
No właśnie, a trzeba też pamiętać, że opiniom takim nikt już w żadnej z telewizji się nie przeciwstawi. Osoby mogące mieć inne zdanie zostały właśnie wyrugowane z telewizji publicznej: wyrzucono redakcję wieczornych „Wiadomości”, usunięto programy "Misja specjalna" i program Bronisława Wildsteina, w kolejce czekają Rafał Ziemkiewicz oraz Jan Pospieszalski.
A wszystko to, oczywiście, w imię "tolerancji" i "pluralizmu." Warto sobie zakodować oba te terminy; są to bowiem pojęcia-przykrywki dla nowej formy totalitaryzmu.Totalitaryzmu postmodernistycznego.


Komentarze
Pokaż komentarze (3)