Kiedy w 1992 roku zaczęły obowiązywać,

uchwalone 5 listopada

          1.  We współczesnych państwach proces prawodawczy jest bardzo

                skomplikowany. Uczestniczą w nim różne podmioty, którym wyznacza

                się różne zadania. Ujmując rzecz w uproszczeniu, w procesie prawotwórczym

                można wyróżnić dwa etapy działań, w których realizuje się dwa odmienne

                rodzaje zadań:

                a) przygotowanie projektu aktu normatywnego,

                b) przeprowadzenie wnikliwej analizy projektu i ewentualne wprowadzenie

                     do niego zmiam.

          2.  Aby należycie wykonać te zadania, podmioty, które mają dokonać

               wszechstronnej analizy projektu, muszą dysponować

               odpowiednim zasobem informacji.

               Jednym ze źródeł tych informacji jest dokument dołączony

               do aktu normatywnego i określany jako uzasadnienie projektu.

          3. Uzasadnienie projektu prawotwórczego spełnia rózne funkcje;

               ma między innymi przekonać oponentów do celowości wydania ustawy

               w jej proponowanym kształcie...

 

1991 roku Zasady techniki prawodawczej

bardzo liczyłem na  ostatni

paragraf 109...

"[...] Do projektu aktu normatywnego dołącza się uzasadnienie przygotowane zgodnie  z regulaminem prac Rady Ministrów oraz o osobach, które przygotowały projekt.".

Potem czytanie tych uzasadnień było dla mnie wyjątkowo 

stresujące. Kolejne rządy starały się z uzasadniania

"wymigiwać". Szczególnie "irytujące" wydawały mi się

stwierdzenia, że akt ustawodawczy "nie pociąga za sobą"

skutków finansowych.

Było jasne, że projektodawca "miga się" od wskazania źródeł

finansowania przedkładanych rozwiązań...

Nie wiele można również dowiedzieć się o pracujących nad

propozycją osobach.

 

Dziś przypadkowo trafiłem na notkę amerykańskiego blogera

Setha Godina:

* http://www.blogtrepreneur.com/wp-content/uploads/seth2007audrey-bernstein-300x219.jpg

"[...] SKUTKÓW UBOCZNYCH BRAK;

Barry Schwartz zwrócił mi uwagę,

* http://www.wired.com/images_blogs/photos/uncategorized/2009/02/06/barry_schwartz.jpg

że nie powinienem mówić o skutkach ubocznych. Marketerzy, którzy są nieautentyczni i krótkowzroczni, ukrywają przed nabywcami skutki uboczne zakupu ich produktów. A za te oszukańcze praktyki przychodzi im później płacić. Barry zauważył jednak, że tak naprawdę nie są to skutki uboczne.

To tylko skutki.

Kiedy coś wytwarzamy lub sprzedajemy, ta rzecz wpływa na otaczający nas świat. Niektóre skutki są pożądane. Inne, te negatywne są niezamierzone, ale i tak rzeczywiste. Te niekorzystne efekty są równie istotne jak te pozytywne. I inteligentni marketerzy ich nie ukrywają.

Czytelników tego wpisu zachęcam do prostej "pracy"...

w miejsce "marketera!" proszę wstawić "polityka!", a tam

gdzie mamy "produkt!" pomyślmy "ustawa!".

Pytacie gdzie tu "plagiat"?...   

Już nim służę: 

"[...] Te niekorzystne efekty są równie istotne jak te pozytywne. I inteligentni politycy ich nie ukrywają.".

Resztę proszę sobie "dośpiewać" :)

W "pieśni" warto "wsłuchać się w melodykę" tego co

niezamierzone:(

-"Niesforne Dziecię Gutenberga".