Życzenia dla Ukochanej

Jeszcze Polsko nie spełniło się wszystko, czego Ci życzą. Jeszcze ciągle jest coś, co  umyka im, mimo tego, że mogą dla Ciebie, z miłości do Ciebie, zrobić. Choć sprzyja im wszystko. Tak wiele już się udało. Tak wiele po prostu przyniósł czas, który sprzyjał im, bo los kocha zwycięzców.

Ale to ciągle za mało. I to boli. To uwiera. I  oni pytają: dlaczego ma tak być? Przecież obronili ten dar dla Ciebie, to wielkie pojednanie 7 kwietnia. Przecież on był prezydencki, nie rządowy. Przecież tamci wszyscy nie żyją. Już są zakopani, zamknięci w szczelnie zalutowanych trumnach. Nie mogą nic powiedzieć. I wre wielka praca, dla Ciebie, Polsko - bo los czasami bywa nieobliczalny - by nigdy nic już nie powiedzieli.

To boli Polsko, bo oni mają świadomość, że jeszcze tyle chcieliby Ci dać. I dają. W wielkim pośpiechu chronią Cię, przejmując wszystko, co sprawia, że trwasz. I bronią Cię przed nienawistnikami, przed tą plugawą rasą, która chce Ci, Polsko, rozorać twe serce. Przecież już nie ma aneksu. Przecież już nikt nie pyta o to, kim jest necandus. I krzyża juz nie ma. Jest bolszewicki bagnet. Zamiast plugawego zapachu kruchty ulice wypełnia zapach paczuli, a w indyjskim korowodzie miłości pląsają geje. I wody juz spłynęły, Polsko...

Jeszcze Polsko nie spełniło się wszystko, czego Ci życzą. Jeszcze tylko jedna śmierć. Wiedzą, że nie będzie łatwo. Ale koryfeusz juz dał znak. A potem, po wszystkim, Polsko, już będzie dobrze.

Bo to musi być najlepszy rok.