Jak powszechnie wiadomo Jarosław Kaczyński to agresywny nienawistnik, który od 21 lat dybie na polską demokrację oraz, jako urodzony rusofob, zagraża naszym wzorcowym, od co najmniej 300 lat, relacjom z Rosją. Rzecz jasna, naiwniacy oraz podobni prezesowi PiS-u skrajnie źli ludzie głoszą autentyczność jego nagłej przemiany. Ale wiadomo przecież, że zmiana osobowości człowieka jest zjawiskiem całkowicie nierealnym. Tylko ludzie mocno nierozgarnięci wierzą w jej realność. A ponieważ pięknotorsy Wojciech Olejniczak, co oczywiste, należy do najtęższych umysłów III RP (podobnie jak jego tatuś należał do najtęższych umysłów PRL), to obliczoną na „ciemny lud” zmianę ocalałego bliźniaka kwituje z typową dla siebie błyskotliwością: "ludzie się nie zmieniają".
Szkoda, że europoseł, który po pamiętnej rozbieranej sesji zdjęciowej mocno przypadł do gustu polskim gejom, nie był równie sceptyczny w roku 1995, kiedy to Olek „Magister Lewa Goleń” Kwaśniewski startował po raz pierwszy w wyborach prezydenckich, a hasło, które go promowało, wzywało nas do zapomnienia o przeszłości i patrzenia w przyszłość. Wszystkie czerwone media (innych wtedy nie było) zapodające jedynie słuszną interpretację tego wyborczego sloganu, tłumaczyły nam, ciemniakom, że ocenianie pięknego Olka i jego towarzyszy na podstawie ich, delikatnie rzecz ujmując, mało chwalebnych życiorysów jest czymś niegodnym, albowiem ludzie przecież się zmieniają. Zmienił się zapewne również tatuś 21-letniego w roku 1995 Wojtka Olejniczka. Bo czyż można odmawiać prawa do zmiany wieloletniemu budowniczemu komunizmu, a więc ustroju, który dla realizowania swej chorej ideologii wymordował 100 milionów ludzi na całym świecie? Tatuś obecnego europosła SLD był wieloletnim funkcjonariuszem PZPR w województwie skierniewickim, prawą ręką samego Leszka Millera, który w latach 80. stał na czele tamtejszego KW PZPR. Leszkowi Millerowi Olejniczak zawdzięcza swą karierę polityczną, którą rozpoczął jak dwudziestoparolatek. Pisała o tym nawet Gazeta Wyborcza(4-5.06.2005 r.): „Olejniczak trafił do Sojuszu, bo tu był krąg towarzyski jego ojca, kiedyś działacza PZPR. Ojciec kolegował się m.in. z Leszkiem Millerem. - Znałem Wojtka od dziecka - mówi były premier.”
Ciekawi mnie zatem czy Wojtek, który na pewno wiele razy siedział u wujka Millera na kolanach, jest sceptyczny wobec przemiany z komunistów w prawdziwych demokratów, jaka zaszła w wypadku jego taty oraz rzeszy komunistycznych aktywistów, wśród których dorastał i którymi nadal się otacza. Bo przecież, jak twierdzi dzisiejszy Wojtek, ludzie się nie zmieniają.
Dokładnie tak samo o zmianie Jarosława Kaczyńskiego wypowiadają się funkcjonariusze Platformy - zarówno ci, którzy do niej formalnie należą, jak i ci udający dziennikarzy. Zastanawiające jest, że każdy z nich tak szybko uwierzył w rzekomą przemianę biłgorajskiego użytkownika wibratorów.
Jak to w takim razie jest? Ludzie się zmieniają czy nie? Bo jeśli ktoś w jednym zdaniu twierdzi, ze nie a w następnym jednak daje prawo do zmiany, ale tylko swoim, wybranym, to tym samym przyznaje, że osobniki mogące się zmieniać ludźmi nie są. Kim w takim razie są? Zapewne wedle Olejniczaka i hordy jemu podobnych są kimś w rodzaju nadludzi. Jednak moim zdaniem wszyscy wieloletni budowniczy komunizmu oraz indywidua w rodzaju Palikota na miano ludzi nie zasługują. To podludzie. Dlatego ich prawa ludzkie nie obejmują.
Olejniczak odmawia ludziom prawa do zmieniania się
Komunistyczne korzenie młodego pokolenia działaczy SLD



Komentarze
Pokaż komentarze (1)