Nie ma czego świętować
Wówczas Aleksander Łukaszenka zalegalizował samowolę i bezprawie, dziś po raz kolejny wykorzystuje ówczesną "demokratyczną" decyzję "większości" szeroko korzystając ze swoich "uprawnień". Właśnie skazano na kilka lat więzienia o zaostrzonym rygorze opozycjonistę Alesia Bialackiego, zasądzono też konfiskatę mienia, która pogrąży finansowo jego rodzinę. Obrońcy praw człowieka na Białorusi liczą się z tym, że być może nigdy już go nie zobaczą...
Nobel dla Białorusina częścią programu Partnerstwa Wschodniego
Takich ludzi trzeba wspierać. Nie wystarczą głosy krytyki pod adresem Łukaszenki. Sytuacja już dawno dojrzała do tego, żeby któregoś z białoruskich opozycjonistów nagrodzić pokojowym Noblem. Taka decyzja mogłoby łączyć dwie wartości: byłaby uzasadniona merytorycznie, a jednocześnie wpisywałaby się w szeroki kontekst unijnej polityki wschodniej, której Szwecja jest współautorem. Owszem, będzie to decyzja polityczna, ale taka jest przecież natura Nobla w tej dziedzinie (np. Lech Wałęsa czy Mandela i de Klerck). W przypadku ewentualnego uhonorowania białoruskiego opozycjonisty wydźwięk polityczny będzie wręcz częścią przekonującego uzasadnienia - inaczej niż w przypadku dziwnej nagrody dla prezydenta USA. Doprawdy nie wiem czym kieruje się komitet noblowski - tu naprawdę nie trzeba żadnych pretekstów, tu sytuacja jest jasna. Nobel być musi!
Na Białorusi handlują ludźmi
Kto? Nie chodzi o kryminalistów. Chodzi o politycznych kryminalistów traktujących ludzi jak kartę przetargową. Oddaje się ją bogatszemu w zamian za twardą walutę, szczególnie w czasie kryzysu gospodarczego. Andrzej Poczobut twierdzi, że Łukaszenka potrzebuje pieniędzy bardziej niż kiedykolwiek. Nie ma jednak towaru, który mógłby zaoferować Europie. Produkuje więc więźniów politycznych, ubiera ludzi w pasiaki i sprzedaje ich na Zachód. Dlaczego mu się to udaje? Bo na ten "towar" w Europie kierującej się prawami człowieka zawsze będzie popyt. To smutne, ale to Łukaszenka ustala "terms of trade".
Co robić?
Rada Europy, OBWE, a także wiele państw już potępiło skazanie Bialackiego. W kolejnych dniach na pewno będą do nich dołączać kolejne. Ale co dalej? Warto przypomnieć, że kilka dni po sfałszowaniu referendum z 1996 r. prezydenci Polski, Ukrainy i Litwy wydali pierwsze wspólne oświadczenie skierowane do białoruskich władz z apelem rozwiązanie kryzysu politycznego zgodnie z cywilizowanymi, europejskimi standardami. Dziś oświadczenia to za mało, lecz bez wątpienia konieczne jest odtworzenie jedności z tamtych dni. Szczególnie teraz, gdy oddala się Ukraina. Do tych krajów już dołączyła Łotwa. W ten sposób Łukaszenka nastawia przeciw sobie wszystkie sąsiednie państwa poza Rosją. To dwie trzecie białoruskiej granicy lądowej. Wygląda jednak na to, że w obecnych okolicznościach jest to tylko wariant optymistyczny, choć z pewnymi zadatkami na uzyskanie statusu realnej koncepcji politycznej. Klucz posiada Ukraina.



Komentarze
Pokaż komentarze