Kroki ostatnich zwiedzających
Usypiają mnie
Zwolna
Sam na sam z Friedrichem
Nie umiem docenić piękna
Gry światła
Wymiaru dzieł
Idei mistrza
Siedząc sam w sali
Z Casparem Davidem
Zamykam zmęczone powieki
Szczypią kłują
A nogi zbolałe buntują się
I nie chcą
Już ze mną dalej iść
Taki ze mnie wędrowiec
Raczej wrak statku na dnie
Lodowatego morza wieku średniego
Łajba przed rozbiciem
W świetle drobnej perły
Księżyca
Jestem przytłoczony pięknem
Którego nie pojmuję
I brutalnie zasypiam
Hamburg, 09.08.2012
Wiersz napisany w sali z obrazami Caspara Davida Friedricha (1774-1840) w Hamburger Kunsthalle
Komentarze
Pokaż komentarze