Kuba Kurpanik Kuba Kurpanik
34
BLOG

Spór o wiarę

Kuba Kurpanik Kuba Kurpanik Polityka Obserwuj notkę 0
Zastanawiające jest, że ludzie wierzący w dużej mierze nie troskają się pytaniem - dlaczego wierze?.
 
Eschatologia religii jako wyznacznik istoty czyni z ludzi wierzących "kupców" wyznających jedną prawdę - coś za coś.
 
Natomiast agnostycy - ci "prawdziwi" paradoksalnie bardzo żywo uczestniczą w świecie wiary i świecie ducha. Są to ludzie, którym proste odpowiedzi nie starczają jako rozwiązania - w ich mniemaniu- bardzo skomplikowanych problemów i kwestii.
Takie rozróżnienie narzuca mi się od dłuższego czasu - zawsze starałem się go pozbyć lecz skutek był jeszcze gorszy - redukcja poznawcza czyni religię domeną ludzi "głupich" samoistnie lub z wyboru.
 
Słyszymy często zdanie - Polska to kraj katolików.
 
Ja nie zgodzę się z tym zdaniem.
 
Dostrzegam jednak poważny dylemat kościoła - jak powinien reagować? O tym, że nasz kraj to nosidło wielu patologii wiemy wszyscy. Nie wszyscy zdają sobie sprawę z przyczyn tego zła. Są to głównie względy historyczne sięgające XVII wieku kiedy to Polska postanowiła (zresztą niedość suwerennie), że pozostanie "spichlerzem narodów".
Nie o tym jednak chciałem pisać.
 
Obraz zastany naszego kraju zestawiony ze zdaniem - Polska to kraj katolików, przy założeniu, że są ze sobą w jakiś sposób związane nakazuje w inny sposób spojrzeć na tą naszą katolickość. Nikogo nie dziwi gdy mówi się, że chodzi tu o rozumienie potoczne - w prawdzie nie teologiczne
- jak jednak tą potoczność przyjąć?
W obliczu zmieniająego się świata - także na gruncie etyki postpowań - kościół jawił się jako ostoja, niezmienny charakter kościoła symbolozował jego nieugiętość, pewność drogi do dobra, wreszcie niezmienność kościoła to symblol niezmienności Boga. Czy zatem katolicki tzn. niezmienny a więc zacofany? Raczej nie. Było by to uproszczenie i krzywda dla katolików. Powszechny znaczy katolicki, ale powszechny to nie to samo co wyrażony statystyką. Powszechny znaczy dostępny dla każdego. Jak więc pogodzić katolicyzm tak szeroko deklarowany z obrazem za oknem? Myslę, że rozwiązania są dwa. Primo: Katolickość to pojęcie przypisane conajmniej trzem naukom,
1 teologii, 2 socjologii, 3 antropologii.
Czy nie wydaje się to nazbyt obrazoburcze?
Katolicyzm to element kultury, to zjawisko kulturowe. Nikt przeto nie krzywi się gdy mówimy
- Niedzielna msza przed obiadem to wspaniała, scalająca rodzinę tradycja,
albo słowami Benedykta XVI
"Celibat to wspaniała i piękna, wyrastająca z jakże pięknych kart historii tradycja kościoła".
W tych zdaniach oprócz celowości dla których zostały wypowiedziane zawarta jest również prawda o kulturowym wymiarze katolicyzmu. Zresztą fakt, że religia wpływa twórczo na obraz kultury jest tak oczywisty, że jedynie chyba dla zachowania sprawności intelektulanej znalazłby się ktoś kto chiałby temu przeczyć.
 
Zatem zdania od których zacząłem ów rozprawe nie są takie straszne jakie zdawały się być gdy szanowny czytelnik rozpoczynał tekst. W rozumieniu "kulturowym" są niestety prawdziwe, w rozumieniu natomiast teologicznym jak najbardziej nie oddają istoty wiary ( gdzie osoba wierząca to agnostyk). Wierzyć bowiem to również pytać i dociekać, a przez to dociekanie umacniać tą wiarę.

Wiara to nie to samo co wiedza...

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze

Inne tematy w dziale Polityka