Tygodnik Powszechny był zawsze jedną z tych pozycji, która była wartością wsobną (samą w sobie). Nie ze względu na treści w niej zawarte a ze względu na formę przekazu tych treści.
To jedna z nielicznych gazet, która stymulowała czytelnika do myślenia.
Szkoda, że od jakiegoś czasu można mówić o dodatku cotygodniowym do Gazety Wyborczej.
Obawa jednak jaka mi się nasuwa przez roszady kadrowe w TP to obawa przed utratą tej wartości formy przekazu. Można odnieść wrażenie, że autorzy felietonów TP stracili wiarę w czytelnika i jego elitarny charakter (to nigdy nie była pop-gazeta). O ile czytelników Gazety Wyborczej można porównać do ludzi łagodnie mówiąc lękliwych o tyle dzisiejszy czytelnik Tygodnika Powszechnego jest egzemplifikacją sfrustrowanego inteligenta, któremu już wszystko jedno - byle mało i wolno.
Drodzy czytelnicy - pamiętajcie jednak o podstawowej zasadzie powstawania tekstów publicystycznych i felietonów wszelakich. Istotą ich wszakże nie jest treść artykułu ani nawet jego forma [przekazu] (chodź jak wspomniałem ta już odgrywa pewną rolę). Istotą jest, był i zawsze będzie CEL!!! dla którego artykuł powstał, dla którego autor zdecydował się opisać właśnie “to” a nie “nic innego”.
Lektura prasy z perspektywy celu staje się dużo ciekawsza (dotyczy to również Rzeczpospolitej:-).



Komentarze
Pokaż komentarze