Film
Fikcyjna linia czasu z gatunku science fiction, badająca rolę Florydy w przyszłej eksploracji kosmosu.
[Wizja przyszłości]
Opowieści z przeszłości: ""Bogini Kosmosu" Senator Ashley Moody" (Sezon 1, Odcinek 2)
Wydarzenia na alternatywnej linii czasu.
Część 2: "Trump Monolit – Wspólnota Idei”
Inspiracja: Dyrektywa Polityki Kosmicznej-2 (Space Policy Directive-2, SPD-2). W 2018 roku poprzez dokument Usprawnienie regulacji dotyczących komercyjnego wykorzystania przestrzeni kosmicznej (Streamlining Regulations on Commercial Use of Space) prezydent Donald Trump „otworzył kosmos” dla kapitału prywatnego, inwestorów i giełdy.
Część 2.1. Inicjatywa GOP: "Narodowy Crowdfunding Kosmiczny" (National Space Crowdfunding)
Wprowadzamy na linię czasu szczególną innowację w domenie Partii Republikańskiej (GOP).
Jest 11 listopada 2020 roku. W tej alternatywnej historii GOP proponuje wewnątrzpartyjną inicjatywę wzywającą do większego zaangażowania społeczności w finansowanie misji bezzałogowych – projektów mających na celu wysyłanie maszyn na Księżyc, finansowanych poprzez crowdfunding. Donald Trump wzywa zwolenników GOP do debaty nad ideą "National Space Crowdfunding". Choć testuje tę koncepcję we własnym obozie, debata szybko wykracza poza granice jednej partii.
Przeszukując historię polityki kosmicznej GOP, odkrywamy „księgę” republikańskich prezydentów:
• Rozdział 1: Strategiczny fundament (Ronald Reagan — 11 lutego 1988)
• Rozdział 2: Zdefiniowany horyzont (George H.W. Bush — 20 lipca 1989)
• Rozdział 3: Architektura krok po kroku (George W. Bush — 14 stycznia 2004)
• Rozdział 4: Powrót do realizacji (Donald J. Trump — 11 grudnia 2017)
• Rozdział 5: Prawa własności i koalicje międzynarodowe (Donald J. Trump — kwiecień i październik 2020)
Co wydarzyło się w polityce kosmicznej GOP? Wyłoniła się szeroka koncepcja architektury „Księżyc–Mars”. Inicjatywa kosmicznej myśli, słowa i czynu stanęła u progu giełdy. W obliczu wyzwania pozaziemskiego środowiska stanęła już nie tylko NASA (budżet publiczny i podatki), ale także nowa siła – potęga prywatnej przedsiębiorczości (kapitał i akcje).
W tej alternatywnej historii obieramy jednak trzecią drogę – w stronę idei „Narodowego Crowdfundingu Kosmicznego”. To będzie stroma wspinaczka pod górę.
Na tej alternatywnej linii czasu na początku 2021 roku prezydent Trump opublikował na Twitterze wpis:
„Proponuję dodać do dyskusji programowej misję wysłania trzech humanoidalnych robotów na Księżyc – tak, aby poleciały w miejsce, gdzie wylądowali pierwsi amerykańscy astronauci. Leci maszyna, ląduje maszyna i z maszyny wychodzą trzy maszyny. Dla zaawansowanej technologii sprawienie, by humanoidalny robot chodził po Księżycu, jest bardzo trudne”.
I dodaje symboliczne pytanie: „Czy »Terminator« może wyjść z sali kinowej i stanąć na Księżycu?”
W całych Stanach Zjednoczonych inicjatywy crowdfundingowe na rzecz projektów kosmicznych zaczynają nabierać rozpędu.
Cofnijmy się do realiów 2021 roku. Zapomnijmy o późniejszej drugiej kadencji prezydenta Trumpa. Kadencja 45. Prezydenta Stanów Zjednoczonych właśnie dobiegła końca, a przyszłość pozostaje nieznana. Miliony Amerykanów nie znają jeszcze przyszłego wiceprezydenta J.D. Vance’a. Ashley Moody nie jest jeszcze senatorem USA. Słynne zsynchronizowane lądowanie dwóch bocznych członów rakiety Falcon Heavy miało miejsce w 2018 roku – tyle już wiadomo. Jednak pierwszy zintegrowany lot testowy rakiety Starship odbędzie się dopiero w 2023 roku. Elon Musk nie stoi jeszcze na scenach wieców wyborczych. Mamy już natomiast słynne nagranie tańczących robotów Boston Dynamics („Do You Love Me?”), opublikowane 29 grudnia 2020 roku.
W całych Stanach Zjednoczonych odbywają się konferencje i spotkania konsultacyjne. Z gorącej debaty wyłaniają się cztery główne stanowiska:
1. Pomysł jest bardzo dobry i w pełni zgodny z amerykańskim duchem pionierów oraz innowacji.
2. Taka kosmiczna skala jest zdecydowanie zbyt ogromna jak na crowdfunding.
3. Jest to technologicznie niemożliwe – humanoidalny robot nie będzie chodził po Księżycu.
4. Prywatna firma proponuje projekt, NASA go rekomenduje, ale drobni darczyńcy nie zdołają go sfinansować.
Część 2.2. "Profuturo: Bidoki sięgają po Księżyc"
W 2022 roku do debaty dołączył nieznany jeszcze szerzej J.D. Vance. Jako autor głośnej książki Elegia dla bidoków (Hillbilly Elegy, 2016), pochodzący z przemysłowego Middletown w stanie Ohio, który z pierwszej ręki znał tragedię zamykanych fabryk w całym Pasie Rdzy (Rust Belt), dostrzegł w inicjatywie GOP potencjalną iskrę dla „wspólnoty idei” – oraz szansę na gospodarcze odrodzenie swojego regionu. Zaproponował otwarcie dyskusji nad utworzeniem w Ohio Centrum Telemechaniki i Telepracy Kosmicznej, sugerując ulokowanie go w zrewitalizowanych halach dawnego przemysłu ciężkiego. Tam, połączeni kosmiczną infostradą informacyjną, operatorzy z Ohio mogliby koordynować pracę robotów na Księżycu – pod warunkiem, że inżynierowie pokonają barierę opóźnienia sygnału (wynoszącego około 1,3 sekundy w każdą stronę).
W ciągu zaledwie kilku dni pojawiły się głosy proponujące utworzenie podobnych ośrodków w Kalifornii, Teksasie i na Florydzie. W ciągu miesiąca internauci ze wszystkich 50 stanów pisali o pomyśle powołania takiego centrum w swoim własnym stanie.
Dyrektor generalny Elon Musk opublikował wpis, w którym stwierdził, że w ciągu pięciu lat koszty budowy satelitarnej infostrady oraz usług transportu cargo do wysyłania robotów na Księżyc znacząco spadną.
W 2023 roku Donald Trump zamieścił wpis na Truth Social, proponując nazwę "Vance One" dla humanoidalnego robota chodzącego po Księżycu. Ponadto, jako hipotetyczny punkt odniesienia do dyskusji, zasugerował limit finansowy w wysokości 3 miliardów dolarów w ramach „Narodowego Crowdfundingu Kosmicznego”, gdyby program „Vance One” kiedykolwiek został podjęty:
• Budowa trzech humanoidalnych robotów „Vance One”
• Wyprawa na Księżyc w obie strony (tam i z powrotem) oraz transmisja na żywo demonstrująca ich możliwości.
W debatach tych ujawnił się intrygujący trend, który media określiły mianem „Mistrz i Uczeń”. Starsze pokolenia wspominały trudy, nadzieję i ostateczny triumf programu Apollo. Tymczasem młodsze pokolenie powtarzało w swoich opiniach śmiałość i praktyczny pragmatyzm Elona Muska.
Część 2.3. "Eksperymentalny plac budowy na Księżycu: Centrum Telemechaniki i Telepracy Kosmicznej w stanie Ohio"
Jest rok 2024. Senator J.D. Vance oficjalnie otwiera w stanie Ohio pierwszy w Stanach Zjednoczonych ośrodek badawczo-rozwojowy wyposażony w pełnowymiarowy poligon telemechaniki i telepracy księżycowej. Inwestycja ma uczynić z Ohio kluczowe zaplecze technologiczne dla programu budowy na Księżycu bez bezpośredniego udziału astronautów, łącząc przemysłowy potencjał regionu z wyzwaniami eksploracji kosmosu.
Senator J.D. Vance: „Przez dekady Ohio było sercem amerykańskiego przemysłu i lotnictwa. Dziś otwieramy kolejny rozdział tej historii. Zanim wyślemy na Księżyc stałą infrastrukturę, musimy nauczyć się nią zarządzać stąd, z Ziemi. W naszym nowym centrum amerykańskie firmy będą mogły w realistycznych warunkach trenować kontrolę nad humanoidalnymi robotami i innymi maszynami, mierząc się z jednym z największych wyzwań kosmicznej telepracy – opóźnieniem komunikacyjnym sięgającym ponad dwóch sekund. Nasz system badawczy precyzyjnie symuluje tę barierę czasową. Dzięki temu inżynierowie opracują algorytmy i procedury pozwalające na bezpieczny montaż paneli słonecznych czy budowę baz księżycowych, zanim jeszcze rakieta opuści platformę startową. Teleoperacje prowadzone dziś tutaj, w Ohio, gwarantują silniejszą obecność Ameryki na Księżycu jutro. To, co dziś zbudujemy na tym piasku w Ohio, jutro stanie się fundamentem amerykańskiej obecności na Księżycu”.
Koniec Sezonu I.
Ilustracja poglądowa:

Infographic titled "Telemetry and Teleoperations Laboratory: Simulating the Coordination of Lunar Robot Work with Signal Delay." The top section shows humanoid robots installing solar panels on a simulated lunar surface while operators monitor a 2.48-second signal delay from control screens. The bottom section depicts a large indoor testing hall with a lunar landscape, rovers, a lander, and a control room highlighting a 1.3-second Earth-to-Moon signal delay.
Infografika zatytułowana „Laboratorium telemetrii i zdalnych operacji: Symulacja koordynacji pracy robotów na Księżycu przy uwzględnieniu opóźnienia sygnału”. Górna część przedstawia humanoidalne roboty instalujące panele słoneczne na symulowanej powierzchni Księżyca, podczas gdy operatorzy monitorują opóźnienie sygnału wynoszące 2,48 sekundy. Dolna część ukazuje rozległą halę testową z odwzorowanym krajobrazem księżycowym, łazikami, lądownikiem oraz centrum sterowania, w którym zaznaczono opóźnienie sygnału na trasie Ziemia–Księżyc, wynoszące 1,3 sekundy.
*
Notka nawiązuje do notki "Przygotowania do drugiego pożegnania prezydenta Trumpa".


Komentarze
Pokaż komentarze