Przed miesiącem chciałem, żeby Jarosław Kaczyński kandydował na urząd prezydenta. Gadaliśmy sobie z przyjaciółmi i żoną, że dobrą strategią byłoby robienie wszystkich niezbędnych rzeczy (ogłoszenie decyzji o starcie, listy poparcia, komitety honorowe itp.) 'za pięć dwunasta'.
No i oczywiście, JK jak najdłużej nie powinien pokazywać się publicznie.
W naiwności swojej sądziłem, że takie szybkie złamanie 'ciszy przedwyborczej' przez JK mogłoby spotęgować negatywne emocje u 'ludzi młodych, wykształconych z wielkich miast'.
Cisza okazała się zabójcza.
JK milczy, a my mamy okazję słuchać agresywnych ataków Bartoszewskich, Nowaków, Niesiołowskich, a nawet wynurzających się z chwilowego niebytu, Palikotów.
Ba, odezwali się też 'młodzi, wykształceni, z wielkich miast'. Hołdysiak i spółka wysmarowali list, że chcą debat, a nie spotów. Zadam więc szybko młodzieżowe pytanie: Hołdys, a kogo to...?
Krzyk ciszy.
Banalne, ale boli.
Im dłużej będzie trwać, tym bardziej będzie rodził frustrację.
A frustracja rodzi agresję. I dzięki temu wielu pozna prawdziwą twarz działaczy i akolitów Partii Miłości.
I tak ma być.
Pozdrawiam
SK



Komentarze
Pokaż komentarze (6)