Casus K. Kononowicza najlepiej obrazuje jaki mamy stosunek do wyborów, a jednocześnie obnaża wszystkie wady demokracji.
Pomysł narodził się w głowie jakiegoś dr historii [za Onet.pl], który wpierw namawiał do startu lokalnego biznesmena, po czym gdy ten się nie zgodził, "wynalazł" bezrobotnego rolnika mieszkającego i opiekującego się swoją matką. Chyba pozazdrościł Tymochowiczowi, który "wyprodukował", choć w znacznie mniejszym stopniu, Andrzeja.
Za parę dni zakończy się na Allegro.pl aukcja, na której można nabyć sweterek, ten sam model co rzeczony kandydat. Aukcja znajduje się pod tym adresem: http://www.allegro.pl/item141409179_krzysztof_kononowicz_sweter.html
W chwili pisania tego komentarza sweterek osiągnął zawrotną cenę 610,00 zł.
Posłużę się tym przykładem, bo najlepiej ogniskuje on wszystkie problemy.
Zastanawiam się co kieruje licytującymi (jeśli ktoś chce, może zadać im wszystkim to pytanie). Pewnie widok człowieka w średnim wieku, z trudem posługującego się polszczyzną, a dodatkowo mówiącego samymi hasłami rodem ze "szklanej opery", sprawił im dużo radości, śmiechu, histerycznego śmiechu z domieszką łez.
Normalna reakcja. Ja też się uśmiałem, choć nikomu z moich znajomych nie podesłałem linka do tego filmiku. Może dlatego, że pomyślałem, iż wszyscy już go pewnie widzieli?
Pewnie licytujący, gdyby aukcję zamienić na wybory, równie chętnie co wydanie setek złotych, oddaliby na niego swój głos. A potem zupełnie podobnie jak noszeniem sweterka, obnosiliby się tym, że swój głos spożytkowali w taki właśnie sposób.
Dziś posłanka Senyszyn zaproponowała LPR, by ta odnowiła swoje szeregi poprzez wystawianie na swoich listach właśnie Kononowicza, bo pozwoliłoby jej osiągać lepsze wyniki. Obawiam się, że może mieć rację. Pewnie Giertych wciąż sobie pluje w brodę, że zamiast Wierzeja nie wystawił Kononowicza w Wawie.
W ustroju demokratycznym jest tak, że każdy z obywateli, jeśli spełnia pewne warunki, może korzystać z biernego prawa wyborczego do ciał przedstawicielskich. Czy to jednak oznacza, że każdego powinno się do tego namawiać lub choćby zachęcać?
Nie wiem kto dał doktora pomysłodawcy tej szopki. Mam nadzieję, że dziś już tak łatwo by mu nie poszło. Tytuł "dr" przed nazwiskiem do czegoś zobowiązuje. Zupełnie podobnie jak czynne czy bierne prawo wyborcze.
Sprowadzając wybory - w końcu to jedyne święto demokracji - do szopki pokroju wyborów w okręgu Kononowicza, sami pozbawiamy się szacunku wobec przysługujących nam praw, zniechęcając siebie nawzajem do podejmowania trudu wzięcia odpowiedzialności za nasze własne sprawy.
Okazuje się bowiem, że - jak to ujął MFN - jakiś prostak może wymyślić jakikolwiek produkt i w ten czy inny sposób próbować go sprzedać. Tylko czy produkt ma jakąkolwiek świadomość?
Nie wiem jak się dziś czuje Kononowicz. Nie zazdroszczę mu tego. Jeśli się na coś takiego zgodził, to możemy przypuszczać, że nie do końca był świadom tego, w czym chce uczestniczyć. Przyłączam się więc do tych wszystkich, którym Kononowicza jest żal. Prosty człowiek został wykorzystany przez prostaka - tak można by podsumować całe to zajście.
Ale wtedy tracimy z oczu siebie samych.
Gdzie w tym krótkim komentarzu znajdujemy siebie?
Tak, właśnie tam. Jesteśmy prostakami, którzy doskonale wyznają się w cynizmie i prostactwie autora tego niesmacznego żartu. Dlatego się z tego potrafimy śmiać. Dlatego jesteśmy w stanie licytować podobny sweterek czy oddać na niego głos.
Demokracja i system wyborczy, dla nas - prostaków, jest czymś w rodzaju spektaklu, prymitywną zabawą, która ma przynosić pusty śmiech.
Uczestniczą w tym media, internauci, komentatorzy. Pewnie casus Kononowicza trafi jako przykład do podręczników o marketingu politycznym, choć nigdy nie powinien się wydarzyć. I nie wydarzyłby się, gdybyśmy sami nie byli prostakami.
Komentarze
Pokaż komentarze (2)