Kilka miesięcy temu dwóm zespołom astronomów udało się, przy pomocy kosmicznego teleskopu Spitzera, uzyskać widma światła pochodzącego z atmosfer dwóch planet pozasłonecznych: HD 209458b i HD 189733b, 'gorących Jowiszów' odległych odpowiednio o 153 i 62 lata świetlne od Ziemi. Dzięki temu po raz pierwszy zdobyliśmy informacje na temat składu chemicznego obcych planet.
Największym zaskoczeniem okazał się brak śladów cząsteczek wody, której istnienie przewidywały modele teoretyczne formacji 'gorących Jowiszów'. Spekulowano, że przyczyną tego może być obecność gęstych chmur pyłowych, unoszących się w wysokich partiach atmosfer planety (na co wskazywałoby wykrycie w widmie HD 209458b tlenku krzemu).
Pierwszym sygnałem potwierdzającym, iż woda na 'gorących Jowiszach' (a konkretnie na HD 209458b) występuje, były dane uzyskane przez kosmiczny teleskop Hubble'a, które amerykański astronom Travis Barman opublikował kilka tygodni później. Jego pomiary były jednak obarczone sporym błędem, dlatego traktowano je z dużą ostrożnością.
Jak donosi najnowszy numer 'Nature', kontrowersje zostały rozstrzygnięte, i nie ma powodów by wyrzucać do kosza zaakceptowanych modeli planetogenezy, udało się bowiem zarejestrować obecność pary wodnej na HD 189733b. Ponownie użyto Spitzera, choć przy odmiennej technice pomiaru niż wcześniej.
To bardzo dobra wiadomość, z dwóch podstawowych powodów: oznacza bowiem, że potrafimy zrozumieć prawa rządzące egzotycznymi (tzn. niepodobnymi do naszego Układu Słonecznego) układami planetarnymi; no i oczywiście powszechność występowania wody implikuje, że istnienie planet podobnych do Ziemi, nadających się do zamieszkania przez życie (takie jakie znamy) jest wysoce prawdopodobne.
Komentarze
Pokaż komentarze (8)