wsłuchany

 

 

wsłuchany w ciszę domu

kiedy ciebie już nie ma

wpatrzony w bagaż życia 

który zostawiłaś

(listy zapiski spinki

peruk kapelusze

zdjęcia i obrazki

marzenia iluzje)

nikt nie mówi nie woła

nie prosi o wodę

trwa cisza dom pusty

zapomniał o żywych

nie wspomina umarłych

dom rodzinny matczyny

cel biegu dążenia

symbol życia spokoju

dom rodzinny się rozpadł

legł w gruzach obumarł

ogród wysechł skorupa

uschłe kwiaty na klatce

drzwi wejściowe zamknięte

puste łóżko w pokoju

fotel stoi gdzieś smętny

stół niezastawiony

wlewam sobie herbatę

siedzę w ciszy

odległy

niegdyś tak bardzo kochany

ciebie nie ma nie będzie

odeszłaś tak cicho

za szybko

i nagle

 

wrzeszczy CISZA

ten stan jest moim domem

jest mą tęsknotą 

rozpaczą

jest mym nieszczęściem

 

…jest moim pogromem