Otchłań

 

Każdy ma swoją Otchłań

Mrok na dnie krateru

Czeluść przestrzennej pustki

Nicość tkaną z popiołu

Każdy ma swoją Otchłań

 

Każdy ma swoje Widmo

Czarny cień szpiega

W płaszczu mroku przemyka

Wąskimi uliczkami

Każdy ma swoje Widmo

 

Każdy z nas podąża za kotarę Śmierci

Za zasłonę skrytej tajemnicy Życia

 

Idziemy pochodem gwarnym

Aby Ją odczytać

Każdy z nas tam podąża

Za horyzont bycia

 

Dla wielkiego Poety, większego niż stu Théophile Gautier

Dla Charlesa Baudelaire (1821-1867)