Albatros ... z lotu ptaka
Droga do Prawdy nie zawsze jest kręta.
75 obserwujących
1817 notek
1452k odsłony
  229   1

Wielki szpitalnik - Covid-19

Uczuć się Jasiu HISTORII a jako już Jan będziesz mądrzejszy.

Wielki Szpitalnik

jako pisze WIKI

https://pl.wikipedia.org/wiki/Wielki_szpitalnik

Wielki szpitalnik


Wielki szpitalnik zakonu krzyżackiego, (niem. der Oberstspittler) – zarządzał szpitalami oraz krematoriami, których było w państwie zakonnym – mniejszych i większych – kilkaset. Był także komturem elbląskim, gdańskim i gniewskim.

https://www.wikiwand.com/pl/Wielki_szpitalnik

Bibliografia

Stefan M. Kuczyński, Wielka Wojna z Zakonem Krzyżackim w latach 1409-1411, WIH, Warszawa 1980, s. 70, ISBN 83-11-06262-5.

image

https://m.facebook.com/100044250015125/posts/459677445517252

WYCIECZKA DO TORUNIA

https://knh.wwi.pl/torun-wycieczka/

Wielcy Mistrzowie Zakonu Krzyżackiego


Na czele Zakonu stał wielki mistrz, wybierany spośród braci – rycerzy na okres dożywotni. Wszyscy członkowie zobowiązani byli do bezwzględnego posłuszeństwa jego rozkazom, choć władza wielkiego mistrza – podobnie jak u templariuszy i joannitów – nie była absolutna. W najbardziej doniosłych sprawach Zakonu musiał on kierować się postanowieniami kapituły generalnej, która zbierała się raz do roku w głównej siedzibie Zakonu. Najbliższymi współpracownikami wielkiego mistrza było pięciu dygnitarzy, wyznaczonych przez kapitułę generalną, która też mogła pozbawić ich urzędu. Grupa ta tworzyła rodzaj „rządu” zakonnego. Należeli do niej: wielki komtur – zastępca wielkiego mistrza i kierownik administracyjny oraz gospodarczy Zakonu; wielki marszałek – zajmujący się sprawami wojskowymi; wielki szpitalnik – odpowiedzialny za działalność charytatywną Zakonu, za sprawy medyczne i sanitarne; wielki szatny – zajmujący się odzieżą i częściowo ekwipunkiem; wielki skarbnik – zarządzający sprawami finansowymi i skarbcem Zakonu.

image

https://pl.wikipedia.org/wiki/Zakon_krzy%C5%BCacki

Państwo zakonu krzyżackiego miało teokratyczną strukturę państwową, na szczycie której stał wielki mistrz, który był wybierany dożywotnio przez kapitułę generalną składającą się z mistrzów krajowych i dalszych wysokich dostojników. Władza wielkiego mistrza była niemal absolutna, aczkolwiek w kluczowych kwestiach politycznych (rozpoczynanie wojny, podpisywanie układów itd.) musiał on uzyskiwać zgodę kapituły. Członkowie kapituły rekrutowali się z ogółu rycerzy, nie byli jednak demokratycznie wybierani, lecz powoływała ich do swojego składu sama kapituła, w miarę powstawania w niej wakatu, zwykle na skutek śmierci jednego z jej członków. Kapituła wybierała najważniejszych dygnitarzy, którzy pełnili funkcję rządu zakonu:


wielki komtur – pełniący funkcję ministra gospodarki i spraw wewnętrznych, zastępca wielkiego mistrza; funkcję tę piastował komtur malborski;

wielki marszałek zakonu krzyżackiego – pełniący funkcję ministra wojny; funkcję tę piastował komtur królewiecki;

wielki szpitalnik – pełniący funkcję ministra dyplomacji (a teoretycznie zajmujący się działalnością charytatywną zakonu); funkcję tę piastował komtur elbląski;

wielki skarbnik – zajmujący się finansami zakonu;

wielki mincerz – odpowiedzialny za opiekę nad uzbrojeniem, końmi i stanem twierdz;

wielki szafarz – odpowiedzialny za handel; funkcję tę piastował komtur dzierzgoński;

Oprócz tych urzędów, w poszczególnych prowincjach zakonu funkcjonowali komturzy krajowi, którzy mieli wokół siebie lokalne kapituły i lokalnych dygnitarzy.


Podporządkowani byli im szeregowi rycerze zakonni. Rycerze ci wywodzili się wyłącznie ze szlacheckich rodzin niemieckich. Przy przyjmowaniu zwracano uwagę na ich pochodzenie, natomiast bez znaczenia było ich wcześniejsze życie. Na mocy przywileju papieża Honoriusza III przyjęcie w poczet zakonu chroniło przed odpowiedzialnością prawną za wcześniejsze czyny we wszystkich państwach chrześcijańskich. Nic więc dziwnego, że członkami zakonu zostawali często szlachetnie urodzeni bandyci. Rycerze byli zaopatrywani w zbroję, konia i pełny rynsztunek rycerski na koszt zakonu. Na zbrojach nosili białe płaszcze z czarnym wąskim krzyżem. Wszystkie wyższe funkcje zakonne mogli pełnić wyłącznie rycerze. Zależna od zakonu była większość ludności chłopskiej i mieszczańskiej.

image

Zamek w Królewcu

Königsberg Castle courtyard and church of the castle and the criminal tribunal, Kaliningrad, Russia

Na dole hierarchii stali używani do najcięższych prac niewolnicy, którzy pochodzili z ludności podbitej lub zostali porwani w trakcie wojen.POCZET WIELKICH MISTRZÓW ZAKONU KRZYŻACKIEGO W LATACH 1198- 1525

1. Henryk Walpot 1198 – 1200

2. Otto von Kerpen 1200 -1208

3. Henryk von Tunna, zw. Bart 1208 – 1209

4. Herman von Salza 1209 – 1239

5. Konrad von Thuringen 1239 – 1240

(landgraf Turyngii)

6. Gerard von Malberg 1241 – 1244

(zrezygnował z urzędu, przeszedł do templariuszy)

7. Henryk von Hohenlohe 1244 – 1249

8. Gunter von Wullersleben 1249 – 1252

Lubię to! Skomentuj1 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale