Państwo, obywatele, kościół

                                                                DEKALOG -  NORMY ETYCZNE  CYWILIZACJI ŁACIŃSKIEJ 

O. Stanisław Biel SJ w rozprawce o istocie ludzkiej przyzwoitości przywoływał p. Jezusa wyjaśniającego swoją (https://www.deon.pl/religia/duchowosc-i-wiara/pismo-swiete-rozPań rolę - fundament chrześcijaństwa:

„Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo . Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić. Zaprawdę bowiem powiadam wam: Dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota, ani jedna kreska nie zmieni się w Prawie, aż się wszystko spełni”.

Logika tej wykładni jest oczywista. Przesłaniem chrystianizmu jest wstrząsnąć sumieniami ludzi aby opamiętali się i zaniechali wszelkich czynów niegodziwych i omijali je stosowaniem tylko dziesięciorga przykazaniami określonymi przez Jezusa prawem.

Przypomnę je tym co ich nie nauczono i tym co udają, że ich nie ma.

1. Nie będziesz miał cudzych bogów przede Mną.

2. Nie będziesz brał imienia Pana Boga twego nadaremno.

3. Pamiętaj, abyś dzień święty święcił.

4. Czcij ojca swego i matkę swoją.

5. Nie zabijaj.

6. Nie cudzołóż.

7. Nie kradnij.

8. Nie mów fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu swemu.

9. Nie pożądaj żony bliźniego twego.

10. Ani żadnej rzeczy, która jego jest.

Od ponad 1000 lat dekalogowe reguły stanowiła cywilizacja łacińska /termin używany do opisania specyficznego ustroju społecznego, który wykształcił się w Europie Zachodniej i Środkowej oraz Ameryce w których dominującą religią jest katolicyzm lub wyznania protestanckie. W kontekście społecznym, cywilizacja ta ma ogromne znaczenie, ponieważ kształtuje nie tylko normy kulturowe, ale także struktury polityczne i społeczne/ w swoich ustrojach państwowych.

Politycy obecnej cywilizacji Zachodu, ludzie o nieczystych intencjach, dla których „prawo” dekalogu stanowi wyrzut sumienia za czyny gardzące tymi nakazami. Bo przecież ich logika stoi za zniesieniem państwa obywatelskiego rażonego w socjalizmie pełnym upaństwowieniem życia społecznego od gospodarki po kulturę.

Obecnie z tego samego powodu przemodelowano współcześnie liberalizm gospodarczy w społeczny populizm jako „słodzik” usypiający czujność mas przed totalizmem władzy i pieniądza. Socjalistyczne uwłaszczenie się w Polsce państwa na majątku obywateli dokonano ustawami o nacjonalizacji przemysłu i reformie rolnej. A odchodzenie od religii wymuszano administracyjnie.

Ze smutkiem należy przypomnieć, że Kościół katolicki ma też swoją cegiełkę w redukowaniu własności społeczności obywatelskie przez wyrachowane zawłaszczenie mienia parafialnego: Dziennik Ustaw Dz.U.2023.1966 t.j. Akt obowiązujący Wersja od: 16 listopada 2023 r. Art. 60. [Nabycie własności nieruchomości z mocy prawa przez kościelne osoby prawne] 1. Nieruchomości lub ich części, pozostające w dniu wejścia w życie ustawy we władaniu kościelnych osób prawnych, stają się z mocy prawa ich własnością, jeżeli: 2) były własnością diecezji, parafii, klasztorów lub innych instytucji grecko-katolickich (unickich);

Przed pozbawieniem parafii mienia wspólnotowego to Rady Parafialne były w mojej rodzinnej parafii  jego gospodarzem zarządzając nim (gospodarstwo rolne z zabudowaniami i inwentarzem). bardzo efektywnie, a wygospodarowane zyski służyły utrzymaniu Kościoła (obiektu sakralnego), probostwa (siedziby proboszcza i parafialnej administracji) i całego pozostałego mienia parafialnego (cmentarz, organistówka, dom sióstr zakonnych). Nigdy to mienie nie nazywano kościelnym! Proboszcz był administratorem ściśle księgującym (z pomocą parafialnego rachmistrza) całokształt dochodów i wydatków probostwa. Roczne sprawozdanie gospodarcze składał w kościele obywatel miasteczka – przewodniczący Rady Parafialnej - a sprawę z dochodów proboszcza (ofiary, usługi) raportował proboszcz .

Dzisiaj twory parafialne szumnie zwane najczęściej Radą Ekumeniczną (?), Radą Ekonomiczną, i jakimiś podobnymi, są przedmiotem powszechnych kpin parafian. Arogancja młodej generacji proboszczów woła o pomstę do nieba. Sprawozdania roczne zastępują „opowiastkami” bez literalnego raportu za całokształt funkcjonowania parafii. Homilie albo niezrozumiale przeplatane treścią ewangelii i czytań liturgicznych, albo „ubogacone” propagandą PiS i agitacją tej partii (np. organizowanie wyjazdu na propagandowy film o katastrofie smoleńskiej). Zaś groźne zjawiska społeczne jak narkomania, przemoc rodzinna, alkoholizm, defraudacje osób urzędowych, itp. są niezrozumiale przemilczane.

 Efekt społeczny jest taki jak widać. Kościół traci wiernych, główne młodzież zafascynowaną dowolnością obyczajów /powszechny konkubizm/, legalizm związków homoseksualnych, szarżujący  nacjonalizm, polityczny chaos i korupcja,  itp.

Oto społeczeństwa w państwie bez norm  ogólnospołecznej etyki obyczajów i kultury. Smutno!