folt37 folt37
418
BLOG

Moralność i wolność na rozdrożu.

folt37 folt37 Społeczeństwo Obserwuj notkę 17

Moralność to respektowanie reguł współżycia społecznego opartego na czynnikach wspólnej kultury, tradycjach i obyczajach. Czynniki te w dużej mierze wywodzą się z wyznawanej religii będącej najczęściej spoiwem społecznego ładu i trwania narodowej wspólnoty, gwarancji porządku i bezpieczeństwa państwowości, jako najwyższego dobra narodu. 

Powyższe reguły z natury rzeczy są ogranicznikiem pełnych swobód indywidualnej wolności ludzi - społecznej zbiorowości państwa, państwa gwaranta wolności wspólnotowej i na jej rzecz wymagającej od obywateli rezygnacji z niektórych wolności osobistych, które mogą zagrażać spoistości wolnościowej ogółu.

Prawnym gwarantem owego wspólnotowego ładu w państwie jest konstytucja kodyfikująca standardy ustrojowe, wolności obywatelskie, ale także obowiązki wobec wspólnoty, które określają granice wolości osobistych z konieczności dla bezpieczeństwa ogólnego ładu wspólnotowego. Doktryny państwowe dokładnie określają obszar podporządkowania wolności indywidualnych obywateli na rzecz ważniejszych norm wolnościowych całości społeczeństwa.

Obecnie obserwujemy w Polsce proces destrukcji owej państwowej doktryny podporządkowania wolności osobistych interesom spójnego ładu w państwie, gwaranta wolności konstytucyjnej nie bez racji nazywanych wolnościami zasadniczymi. Owe destrukcje dotyczą ( na razie) zagadnień obyczajowych ściśle wynikających z biologicznej roli płci w życiu człowieka, podstawie tworzenia małżeństw (podstawowych komórek społecznych) zaliczanych do najważniejszych praw i wolności człowieka.

„W języku polskim słowo małżeństwo rozumiane jest, jako związek kobiety i mężczyzny usankcjonowany prawnie. A w polskim prawie małżeństwo definiuje się jako trwały, egalitarny związek mężczyzny i kobiety powstały z ich woli w sposób sformalizowany określony jako swoista dwustronna czynność prawna zbliżona do kategorii umów.„

(http://pl.wikipedia.org/wiki/Prawo_ma%C5%82%C5%BCe%C5%84skie_w_Polsce)

Tę właśnie prawno-kulturową formę małżeństwa usiłują w Polsce zdeprecjonować środowiska LGBT i feminizmu zrównaniem tych związków - o nadzwyczaj ważnej społecznej roli i znaczeniu - z homoseksualnymi związkami partnerskimi, obrazą biologicznej funkcji małżeństwa (prokreacja) i etycznej estetyki obyczajowej.  Cały ten plan rewolucji obyczajowej jest bezczelnym obrażaniem naszej społecznej moralności opartej na wymienionych wyżej  czynnikach wspólnej kultury, tradycjach i obyczajach.

Nasi rodzimi deprawatorzy moralności społecznej naśladują inne kraje Europy (i świata), gdzie ustanowiono już status małżeński dla par homoseksualnych chlubiąc się „postępowością” w walce ze stereotypem małżeństw tradycyjnych. Ta „postępowość” kruszy mury moralności społecznej hasłem „wolności osobistej” rozumianej głównie, jako legalizację małżeństw homoseksualnych. Czyli wolność osobista kruszy fundamenty bezpieczeństwa globalnego.

Zachód dawno poddał się „bez bicia” inwazji owej „postępowości” (obecnie po niewczasie protestują Francuzi), a przyczółki kroczącej „postępowości” zakotwiczają się w Europie wschodniej radośnie obwieszczonej już w Estonii.

Czym grozi ta degrengolada moralna?  Finalnie - upadkiem naszej cywilizacji, a doraźnie problemami humanitarnego współżycia ludzi - głównie rodzinnego - którzy wyzbywają się etyki miłości rodzinnej w obrębie opiekuńczości członkami rodziny. Rodzice z miłości własnej (kariery) usiłują obciążać państwo ciężarem wychowania własnych dzieci, a dorosłe dzieci robią to samo ze starymi zniedołężniałymi rodzicami. Ten proces upadającej moralności programowo lansują ruchy LGBT feminizm (nie mylić z równouprawnieniem), który dorabia do tej zaprogramowanej moralnej destrukcji różnorakie idee i teorie np. gender.

Pomijam brak wrażliwości społeczno-kulturowej feminizmu pochwalającego „luzactwo obyczajowe” narażające na wielkie cierpienia rodziny (głównie dzieci), kiedy nagle ich żona i matka odkrywa w sobie silną „potrzebę” miłości lesbijskiej zaniedbując dla niej obowiązki matki i żony.

Charakterystyczne jest, że poruszająca Polaków przedwczesna śmierć Anny Przybylskiej jest wymownie wstrzemięźliwie  zauważana przez  ruch feministek. Przyczynę tej wstrzemięźliwości upatruję w tej charakterystyce śp. Anny Przybylskiej:

„Rodzina, kariera męża była dla Niej ważniejsza niż własna praca, to nie jest postępowe, to nie jest politycznie poprawne, to się podoba zwykłym ludziom, bo tak najczęściej wygląda ich życie”. (GW z 11/12 października)

Refleksja jest czytelna. Zmarła aktorka była taka jak większość z nas. Swoją postawą życiową stabilizowała nasze przywiązanie do obyczaju i kultury, tej kultury, którą nam obecnie wydzierają ludzie cywilizacyjnej destrukcji a co instynktownie wyczuwamy, że ją tracimy.

Niech to służy za podsumowanie powyższych refleksji, że wysuwanie na pierwsze miejsce nieograniczonej wolności  osobistej ludzi dla ich egoistycznych zachcianek - kosztem burzenia ładu cywilizacyjno-kulturowego całego społeczeństwa - jest niebezpieczną destrukcją społecznej moralności, która powszechnie praktykowana wg zasad wyznawanej kultury cementuje stabilność społeczno-państwową narodu, bez której nasz przyszły los stoi pod wielkim znakiem zapytania.

I to powinno być największym zmartwieniem współczesnych ludzi!

folt37
O mnie folt37

Jestem absolwentem Politechniki Poznańskiej (inżynier elektryk - budowa maszyn elektrycznych). Staż pracy: 20 lat w przemyśle i 20 lat w administracji państwowej szczebla wojewódzkiego - transformacja gospodarki z socjalistycznej na rynkową.

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze (17)

Inne tematy w dziale Społeczeństwo