Współczesna cywilizacja to jedna wielka magma zakłamania, arogancji, egoizmu, konsumpcjonizmu, co można określić jednym słowem - GŁUPOTA.
Boże Narodzenie, niegdyś święto powszechne oparte na rodzinie i jej konsolidacji przy świątecznej krzątaninie, przygotowaniach choinkowych stroików, ubierania choinki - sfinalizowanych wieczerzą wigilijną i uczestnictwem w Pasterce, nocnej mszy świętej odprawianej na pamiątkę przyjścia Mesjasza, oczekiwanego Odkupiciela, wzoru do naprawiania świata, skażonego złem i nieprawościami. Nawet ateistka p. Magdalena Środa - cytując Leszka Kołakowskiego - przypomina Jezusa, który: „karze przewartościować wszystkie wartości, odrzucić pychę i zrozumieć, że korzenie zła, nim wzrosną w instytucje, władzę i doktryny, są w każdym a nas”.
Dwoistość naszej natury zaprzepaściła to przesłanie, bo, z jednej strony chwalimy i nawołujemy do zachowania zgodnego z naukami Zbawiciela, a z drugiej postępujemy przeciwnie.
Używaną retoryką chwalimy wartości bożonarodzeniowe, zaś praktyką zaprzeczamy tym wartościom. Odwróciliśmy się od dobrego Pasterza i idziemy za fałszywymi prorokami komercji i wygodnictwa za każdą cenę.
Na przykład świąteczna Gazeta Wyborcza obok gwiazdkowego, życzeniowego patosu zapełniona jest krzykliwymi reklamami zamazującymi sens świąt Bożego Narodzenia. Co druga strona gazety to całostronicowe, kolorowe reklamy instytucji komercyjnych. Jak wielkie pieniądze na tym zarabia Gazeta nie trzeba mówić. Mówić zaś trzeba, że każdy numer dziennika ma inna cenę, oczywiście im więcej treści komercyjnych tym cena gazety wyższa.
Oto konflikt etycznych deklaracji z nieetyczną praktyką zysku przy każdej okazji, także świąt Bożego Narodzenia, którego symbole używa się w handlu już od listopada. Nadrzędną wartością tej praktyki jest więc pieniądz, zysk, pomnażanie dóbr i chciwości przy użyciu symboli, które owej chciwości są przeciwne. Wszyscy ulegamy tej komercyjnej machinie ogłupiającego podsycania łaknienia dóbr rugujących z kultury wyższe wartości duchowe zastępowane prymitywizmem konsumpcyjnej obfitości.
Oto dwa przykłady opublikowane w Dużym Formacie (24 grudnia) pod tytułem „Alternatywa dla świąt”gdzie współcześni „oświeceniowcy” przedstawiają ową nowoczesną alternatywę świąteczną w miejsce tradycyjnej - czyli tej pięknej, domowej, rodzinnej - nową bezbarwną, konsumpcyjną:
- Polacy którzy wyjeżdżają w święta na urlop, nie oczekują karpia, pierogów i choinki. Chodzi przede wszystkim o ciepło i słońce. (Marta Plutecka Dydoń)
- Liberalnym odpowiednikiem rodziny są przyjaciele. I to w ich gronie można pójść do baru, na spacer, do kina (dr Piotr Napierała).
I tak powolutku nasza mocno uduchowiona kultura chrześcijańska jest wypierana prymitywizmem (snobizmem) „wywczasów” na Wyspach Kanaryjskich lub ucieczki od tradycyjnej rodziny do baru z podobnymi sobie uciekinierami.
Piszę ten nieco smutny post ze świadomością, że współczesny snobistyczny prymitywizm kultury konsumpcjonizmu odzwierciedlany nachalnie w kulturze powszechnej brzydotą obrazu, słowa i obyczaju zalewa nas zewsząd przy smętnej ciszy i niezrozumiałej bierności większości wyznawców kultury chrześcijańskiej. Większości nachalnie zakrzykiwanej wrzaskiem „postępowych” mini mniejszości spod znaku wyznawców genderyzmu, homoseksualizmu i feminizmu (nie mylić z równouprawnieniem) systematycznie wydzierających nam kolejne przyczółki naszej kulturowej tożsamości z groźbą - wzorem Zachodu - całkowitego zaanektowania naszej przestrzeni życia publicznego.
Nie wiem czy jest to już przesądzone, ale mam nadzieję, że większość społeczna ocknie się z tej bierności i do tego nie dopuści. Oby!


Komentarze
Pokaż komentarze (4)