Mariusz Węgrzyn
UE jest, w modelu federalnym, państwem państw, organizującym wiele różnych społeczeństw narodowych w jedno, obywatelskie społeczeństwo Europy.Dlatego – ze względu na zachowanie europejskiej tożsamości poszczególnych państw i narodów oraz europejskiej tożsamości całej Unii nie mogą być postrzegane, jako główne zagrożenie dla procesu integracji europejskiej.
Każda ludzka wspólnota powstaje dla osiągnięcia jakiegoś celu. Celem każdej wspólnoty jest zaspokojenie potrzeby (materialnej, fizycznej lub psychicznej czy duchowej), której jednostka lub grupa nie może zaspokoić samodzielnie, bez pomocy innych ludzi, bez pomocy wspólnoty. Jednostka lub wspólnota, nawet narodowa, o ile jest w jakimś aspekcie niesamowystarczalna, posiada jakieś braki lub niedostatek sił do osiągnięcia czegoś, potrzebuje innych: drugiej jednostki, innej grupy czy wspólnoty, z którą łącząc siły i działając razem dopiero osiągną wspólnie pożądany cel (dobro wspólne wspólnoty złożonej; wspólnoty niejako wyższego rzędu).
I tak: mężczyzna i kobieta łączą się w małżeństwie tworząc wraz z dziećmi rodzinę. Powoduje to potrzeba więzi fizycznej, psychicznej i duchowej (prokreacji, miłości, przynależności). Poszczególni ludzie tworzą wspólnoty celu gospodarczego (przedsiębiorstwa); a także wspólnoty terytorialne – gminy. Powodem jest chęć zaspokojenia podstawowych potrzeb materialnych własnych i rodzin oraz wyższych potrzeb np. kulturalnych czy duchowych; potrzeb, które wykraczają poza krótki horyzont, jak to ujmuje Arystoteles w Polityce “potrzeb wykraczających poza dzień bieżący”; np. edukacja dzieci, stabilne w dłuższym czasie zaspokajanie ekonomicznych potrzeb.
Gminy, które współcześnie są rodzajem szerokiej wspólnoty miejsca (dawniej także wspólnoty aksjologicznej: obyczaju, tradycji, religii) dla obrony przed wspólnym wrogiem, wzmożenia korzyści handlowych łączyły się dobrowolnie lub były podbojem łączone w państwo...
Komentarze
Pokaż komentarze