Wydawanie książki pełnej przeinaczeń, fałszerstw, a nawet ewidentnych kłamstw to „krzewienie prawdy o historii" twierdzi Henryk Woźniakowski, prezes wydawnictwa Znak, wydawca polskiej edycji książki „Strach. Antysemityzm w Polsce tuż po wojnie. Historia moralnej zapaści" Jan Tomasza Grossa.
Mówi tak, choć już 2 lata temu, kiedy pojawiło się amerykańskie wydanie tej ksiązki wykazano jak jest bardzo kłamliwa, pokazując przy tym niezwykle wielką skalę tych (eufemistycznie mówiąc) błędów.
Henryk Woźniakowski mimo to uważa, że książka "przyczyni się do poznania przeszłości" i "do rzeczowej debaty historyków".
Ale jakim cudem? Skoro książka jest tak błędna, że trudno z nią dyskutować, gdyż niemal każde zdania wymagałoby sprostowania i wyjaśnienia na czym polega jego fałsz.
Dobrym przykładem jej "rzetelności" jest zaliczenie do ofiar polskiego antysemityzmu, Żyda który spadł z ciężarówki prowadzonej przez Sowieta, albo uznanie przez Grossa za jedno z fundamentalnych świadectw polskiego antysmityzmu rzekomego "pamiętnika" Ognia, który jak już dawno temu stwierdzono, był mistyfikacją autorstwa Machejka (o czym Woźniakowski mieszkający w Krakowie, na pewno doskonale wie).
Czy np. opublikowanie książki mówiącej o pedofilstwie albo złodziejstwie Woźniakowskiego, istotnie przyczyniłoby się do poznania jego zachowań seksualnych i dałoby podstawę do rzeczowej debaty o nim?
Chciałbym wiedzieć co sprawiło, że Woźniakowski wydaje tę książkę.
Może faktycznie powyższe przypuszczenie jest prawdziwe, skoro Woźniakowski zdecydował się wydać książkę obrażającą pamięć nawet o kardynale Sapiesze, wielce zasłużonym dla Polski w czasach II wojny światowej, zmarłym w opinii świętości, i co warto podkreślić założycielu Wydawnictwa Znak, tego samego wydawnictwa, które teraz rękami Woźniakowskiego pluje na dobre imię.
Komentarze
Pokaż komentarze (20)