Trudno by było bez przychylności zaprzyjaźnionych mediów wywołać sensację z czegoś, co już w swojej książce opisał dawno słowo w słowo nasz sympatyczny i czarujący Kazimierz Marcinkiewicz. Dla jednych idol, dla innych najbardziej żałosna i obrzydliwa postać polskiej polityki musi mieć chyba znowu jakiś problem z uzyskaniem atrakcyjnego zatrudnienia. Czyżby tajemnicza brytyjska instytucja finansowa zmieniła zdanie i zrezygnowała z doświadczonego bankowca? Wszystko na to wskazuje. Choćby i to, że jak podawały media Grzegorz Schetyna powołał zespół specjalnej troski, którego celem jest poszukiwanie odpowiedniej fuchy dla byłego premiera. Nie wypaliła szkoła liderów tak stręczona ambitnym rodakom w mediach i samym parlamencie przez jak zwykle bezinteresownego Jarosława Gowina. Zawiódł chyba sam pomysł dotyczący profilu edukacji. Gdyby postawiono na specjalność pozwalająca posiąść umiejętność zajmowania wysokich stanowisk bez odpowiednich kompetencji to kandydaci waliliby drzwiami i oknami. Marcinkiewicz co jakiś czas sygnalizuje, że ciągle stoi w kolejce tych, którzy liczą na wdzięczność Tuska z racji jego wyborczego zwycięstwa. Wydobyty ku własnemu zaskoczeniu przez Jarosława Kaczyńskiego gdzieś z czwartego rzędu wykorzystuje tą życiowa szansę perfekcyjnie. Dzisiaj znów pluje na swych dawnych dobroczyńców tak obficie, że wzburzony tą odgrzewaną sensacją poseł Karpiniuk domaga się wyrzucenia Lecha Kaczyńskiego ze sprawowanego urzędu. W Karpiniuku, Niesiołowskim i wszystkich niedawnych „cieniasach” zakochał się nasz były premier Kazimierz tak bezgranicznie, że nie dostrzega żadnych wad tego ugrupowania. Podoba mu się wszystko. Z Londynu śledzi jak obecny premier czerpie garściami z jego patentu na bycie miłym i sympatycznym. Obserwuje jak Donald Tusk z powszechnie znanego próżniaka o dzikich i złych oczach odgrywa wujka Łatę, którego do rany przyłóż.
Wydaje się, że i dziennikarze ulegli temu czarowi. Mimo, że premier z okazji półrocza rządów nie potrafił wymienić ani jednego konkretnego sukcesu to jeszcze bezradnych żurnalistów zaskoczył poczytując sobie za osiągnięcie plan budowy 2000 boisk w polskich gminach. Z tej zawrotnej liczby w tym roku planowane było 600 sztuk, a powstało do dnia dzisiejszego jedno. Wszystko na to wskazuje, że ciężko będzie dobić do dziesięciu, co stanowiłoby ponad 1% wykonania ambitnego planu.
Tak szczerze mówiąc to nie wychodzi nic. Póki co, zemsta na CBA została odłożona w czasie choć posłanka Beata Sawicka wyraźnie nakazywała, że „ CBA musi być ukarane za podżeganie do przestępstwa. Za oglądanie mnie nago w pokoju hotelowym, za odzieranie z intymności. Za łzy mojego dziecka i matki, mojego męża, który w tych ciężkich chwilach pozostał moim przyjacielem.” Co najgorsze to i kopertę z łapówką trzeba było zwrócić, mimo, iż jej przyjęcie okupione zostało niespotykanym cierpieniem.
Jak na razie opóźnia się wykonanie kolejnego planu mówiącego, że „gdzieś na przełomie maja i czerwca machina ruszy. Biznes na służbie zdrowia będzie robiony.”
Przekazanie rynku reklam Walterowi, Solorzowi i pozostałym zasłużonym nadymaczom PO idzie jak po grudzie gdyż media publiczne stawiają zaciekły opór.
Historycy IPN, których jesienią straszył premier słowami "..na pewno zrobię z tym porządek. Co do tego nie miejcie wątpliwości. Tacy ludzie, którzy usiłują niszczyć autorytet Polski i życia publicznego w Polsce wewnątrz i za granicą zostaną z tego bezlitośnie rozliczeni"
dalej bezczelnie kontynuują badania naukowe i na dodatek chcą z ich wynikami zapoznać społeczeństwo. Ten nadchodzący skandal napiętnowali z cała surowością znani od lat zawodowi sygnatariusze wszelkich słusznych listów protestacyjnych.
Cóż pozostało? Trwać i grać na wzór Marcinkiewicza, co społeczeństwo wcześniej czy później przerwie gestem Kozakiewicza.
Komentarze
Pokaż komentarze (8)