Dlaczego Grzesiek i Zbycho musieli zamordować Szatowa?

Każdy normalny człowiek zadaje sobie pytanie, dlaczego Miro, Zbych i Grzesiek zrobili to, o co są podejrzewani. I nie ma na to łatwej odpowiedzi. Bo przecież nie dla osobistych zysków, chyba…. Każdy z nich jest majętnym, lub bardzo majętnym człowiekiem – mają domy, samochody, stać ich na drogie wakacje. Jasne, zawsze można powiedzieć, że apetyt rośnie w miarę jedzenia, ale dla mnie to zbyt prymitywna eksplanacja. Naprawdę ryzykowaliby cały swój dorobek, całe swoje życie dla zwiększenia metrażu, dla nowego auta? A może byli tak bezwstydni, bo przyzwyczaili się do tego, że im wszystko uchodzi na sucho? Że są tak fajni, tacy lubiani, że ludzie – a zwłaszcza media – wybaczą im wszystko. To prawdopodobne wytłumaczenie, ale jednak nie odpowiada na pytanie dlaczego tak bardzo zaryzykowali. A może wytłumaczenie jest bardziej skomplikowane - może w polskiej polityce, jeśli chce się być ważnym i grać o najwyższe stawki, trzeba zrobić coś, co będzie dla partyjnych kolegów gwarancją naszej lojalności. Może Miro, Zbych i Grzesiek musieli to zrobić dla partii, bo w ten sposób wchodzili do grona zaufanych, do grona tych, na których inni wtajemniczeni mają haka. I dzięki temu mogą traktować ich jako naprawdę swoich, związanych na śmierć i życie z partią i innymi wtajemniczonymi. Jeśli tak, to przypominałoby to jako żywo mechanizm opisany przez Dostojewskiego w „Biesach”. Dla integracji grupy młody Wierchowieński postanawia zbiorowo zabić Szatowa, bo tylko ta zbrodnia zintegruje jego małą grupę rewolucjonistów i pozwoli manipulować nią do końca świata. Jeśli to porównanie jest trafne, to znaczy, że trzej panowie zrobili to, co zrobili nie dla siebie i dla swojego osobistego, materialnego zysku, ale jako rytuał inicjacyjny, jako akt strzelisty lojalności partyjnej, jako ostateczny dowód poświęcenia dla Donalda Tuska.