"TRAGARZE ŚMIERCI" 5. - ujawnienie kulis zamachu na Abu Dauda

Wertując dokumenty MSW dotyczące rozpracowania grupy Abu Nidala w Polsce, natrafiliśmy na niepozorną notatkę:

„14 kwietnia 1983. Tajne. Specjalnego znaczenia. Egzemplarz nr  1. Notatka ze spotkań z Dawoodem (III sekretarz przedstawicielstwa OWP w Warszawie, odpowiedzialny m.in. za bezpieczeństwo i wywiad – przyp. aut.), odbytych w dniach 12.04 i 13.04 br. W dniu 12.04.83 i 13 bm. odbyłem spotkania z Dawoodem, w trakcie których uzyskałem następujące informacje: (…)”.

 

Tu czytelnikowi należy się wyjaśnienie – Dawood był etatowym funkcjonariuszem organów bezpieczeństwa Organizacji Wyzwolenia Palestyny, która miała swoją stałą siedzibę w Warszawie. Często współpracował z SB, a jego informacje były zawsze precyzyjne i użyteczne.

 

„(…) Następnie mając na uwadze wcześniejsze informacje o planowanym przyjeździe do Polski Abu Dauda (postrzelony dwa lata temu w Polsce), sprowadziłem rozmowę na temat jego osoby. Dawood poinformował mnie, że Abu Daud planował przyjazd do Polski, lecz zmienił decyzję i w najbliższym czasie wyjazd ten nie nastąpi. Wspominając postrzelenie Abu Dauda w hotelu «Victoria» i sytuację polityczną na Bliskim Wschodzie w tym czasie, Dawood ujawnił mi, że Abu Daud był wtedy w trakcie realizacji zadania zabójstwa prezydenta Egiptu Sadata w czasie planowanego jego pobytu w Wiedniu (Sadat wtedy w ostatniej chwili odwołał swoją wizytę w Wiedniu i udał się bezpośrednio do USA) (…)”.

 

Notatkę sporządził porucznik Andrzej Wiśniewski, inspektor Wydziału V wchodzącego w skład II Departamentu MSW. Jego przełożeni zwrócili w niej uwagę jedynie na fragmenty dotyczące działania grupy Abu Nidala w Polsce. Nikt nie spostrzegł drobnej informacji na temat postrzelonego w 1981 roku Araba. Nigdy nie odczytano na nowo tego dokumentu. Powtarzamy, naszym zdaniem ma on jednak kapitalne znaczenie. Umożliwia bowiem zrozumienie powodu wizyty Dauda w Polsce, a wcześniej w Rumunii. Szereg tajemniczych spotkań Dauda wiązał się z kompletowaniem broni potrzebnej do przeprowadzenia zamachu na prezydenta Egiptu Anwara as-Sadata! Ktoś jednak Dauda zdradził. Mossad miał wtyczkę w kręgu najbliższych współpracowników przywódcy „Czarnego Września”.  Izraelski wywiad nie mógł dopuścić do zabicia architekta układu pokojowego z Camp David. To wstrząsnęłoby całym Bliskim Wschodem i zagroziło Izraelowi. Mniej ugodowy od as-Sadata prezydent Egiptu mógł wrócić na ścieżkę wojny z państwem żydowskim. Tego należało uniknąć za wszelką cenę. Kiedy w „Victorii” rozległy się strzały, ludzie Mossadu byli pewni, że w ten sposób ocalili Sadata.

 

Okazuje się, że Abu Daud był jednym z najważniejszych uczestników spisku na życie prezydenta Egiptu. W 1978 roku as-Sadat, podpisując z Menachemem Beginem słynny układ z Camp David, dał Izraelowi gwarancje bezpieczeństwa i przestał być sojusznikiem Palestyńczyków w ich walce o niepodległość. Zyskał za to poklask międzynarodowej społeczności i pokojową Nagrodę Nobla. Jednocześnie znalazł się jednak w śmiertelnym niebezpieczeństwie. Palestyńczycy nie mogli mu tego wybaczyć. Wysłanie Dauda w zaświaty miało zniweczyć przygotowania do zabójstwa prezydenta Egiptu. Daud przeżył, a wraz z nim karkołomny, wydawałoby się, plan.

 

Witold Gadowski, Przemysław Wojciechowski „Tragarze śmierci”, fragment rozdziału "Krew starego wilka".