Pulcinella Pulcinella
98
BLOG

na robotniczej woli

Pulcinella Pulcinella Społeczeństwo Obserwuj notkę 0

jak i w innych dzielnicach tak bywa,
że wbiegają bezpańsko do kościołów, do świetlic
sklepów, mieszkań i bram
- te nieznośne szczeniaki -
tego dnia po raz pierwszy jedzą małe co nieco
na kolację z śniadaniem mirabelki i szczaw
źródło słońca, witamin, jasnych wspomnień z dzieciństwa
- mówił kretyn - tak się rodzi tężyzna

deotymy w okienku
wyszczerbiony trotuar i ten zapach, ten smak
nadtrawionych procentów,
szklanki mleka wciąż brak choćbyś chciał i zsiadłego
można szczekać na świat
w nozdrzach kac, w ustach kwas

św. józef, mam nadzieję pamięta
o szczeniętach i budzie, gdy wieczorem
spracowani i nędzni - to pół biedy
bo ta cała zatacza się później, wyszczerza
na bogato zawiani i zalane po brzegi
a ja czekam i czekam
aż się w końcu pojawi ktoś trzeźwy

późną nocą na pętli, w błędnym kole na woli
dzwoni tramwaj deszcz dzwoni jesienny

pada strach

ić po pifo szczeniaku!
ić kuhfa mać!

Pulcinella
O mnie Pulcinella

przedmiot liryczny // który nie byłeś wcale nadzwyczajny / człowieku z wierszy / wieszany na drewnianym kołku / stawiany w kącie, leżysz na dnie szafy / i czekasz na to nie-wiadomo-co, a czasem / przyjdzie nocą mysz, pogłaszcze wąsem / coś-nie-coś ponadgryza los kukiełki / i tak codziennie i za każdym razem / tak ktoś ci coś ci zrobi z tobą / - dyżurny homo sapiens, rekwizyt - uczestnik // zaprawdę, zaprawdę ci powiem / jesteś poezji / nadzwyczajnie potrzebny

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze

Inne tematy w dziale Społeczeństwo