wszystko to

żegluga proszę pana
ze złowionych metafor mnie najbliższa:
ta Wielka Ryba – na odysa-jonasza!
ja płynę! płynę płynnie jak strzała!
Złapana. – to nie żart, retoryczny haczyk
z przynętą związana zależność
talassokracja na chwilę
– bujania w sieci, albo ląd i mapa
z legendą jak zdobyć i utrzymać królestwo
w ryku syren – z uśmiechem na ustach
tracisz słuch, wiruje w uszach reklama
będzie tłusta rozpusta!
rozkosz z umysłu i ciała!
– kogo zeżrą? – mój refren
– odgryź płetwę!
– trzaśnij ogonem w brzeg!
jest jeszcze głębia i bezkres
pod falą, na fali

do takiej, takiej właśnie
utopionej itaki