W ostatnim wpisie na swym blogu Paweł Wroński doszedł do niezwykłego wniosku. Otóż Edward Mazur nie miał motywu by brać udział w zabójstwie komendatna Papały! Wroński uważa, że słychać tylko hipotezy, które o niczym nie swiadczą.
Z tego co wiem, USA rzadko decydują się na ekstradycję swoich obywateli (teraz jeszcze do niego nie doszło, ale wyglada, że jesteśmy na dobrej drodze). Skoro jednak Amerykanie podjęli w końcu jakieś kroki, i to z aresztowaniem włacznie, to musieli dostać do ręki mocne dowody. A nie hipotezy.
Co do owych hipotez, to pan Wroński sugeruje, że nadmiar tez udowadnia ich nieprawdziwość. Nie dostrzega faktu, iż liczne teorie nie są powodem do lekceważania, tylko do strachu. Okazuje się, że w naszym kraju istniały silne powiazania miedzy kręgiem kryminalnym, politycznym i wywiadowczym. Teraz widzimy zapewne tylko fragment całości. Nadal nie znamy całej prawdy i to jest jeden z powodow mnogosci hipotez. Pewne jest to, ze Mazur szukał cyngla w celu zabójstwa Papały. Że nie wiemy jaki mial motyw? A jaki by miałby mieć, zdaniem Wrońskiego? Jakby Papała uwiódł Mazurowi żonę, to byłby motyw?
W pierwszych słowach swego tekstu Wroński pisze, że nie jest dziennikarzem śledczym i nie rozumie o co chodzi w tym wszystkim. Szczerość tego wyznania rozczuliła mnie. Przypomniał mi się pewien miś, zawsze umazany miodem, który tak samo poddawal po wątpliwość swoje zdolności intelektualne. Tyle, że mis mógł nierozumieć wydaarzen wokół niego się rozgrywajacych pozostojąc uroczym. Tymczasem dziennikarz największej polskiej gazety publicznie wypisujacy takie rzeczy jest po prostu żałosny.
Komentarze
Pokaż komentarze (8)