Żona Żakowskiego, czyli Nowak-Jeziorański przeciw IV RP

Wpadła mi dziś w ręce (oczywiście całkowitym przypadkiem) Viva!. Magazyn ten zajmuje się głównie Dodą i Radziem, ewentualnie Tomem Cruisem czy też innym Melem Gibsonem. Dlatego lekko mnie zaintrygowało, gdy na okładce ujrzałem nazwisko ulubieńca nas wszystkich, redaktora Jacka Żakowskiego. Tematem wywiadu z nim jest życie osobiste, którego nie zmierzam analizować, jednak na wstępie rozmowy o dzieciach i nowej żonie padło kilka interesujących słów na tematy publiczne.

Redaktor Żakowski pożalił się nad swym ciężkim losem: Do niedawna inni pewne rzeczy robili w moim imieniu i za mnie. Teraz ich nie ma, bo albo poumierali, albo wyczerpali się w wieloletniej walce. Moje autorytety odeszły. Nie mam już starszych kolegów, którzy dźwigali rozmaite ciężary. W tym sensie przyszła kolej na moje pokolenie i na mnie”. Kolej na co przyszła? Otóż na walkę ze środowiskiem, „które uwierzyło w rzeczy, w które ja nie wierzę – na przykład w IV RP, w czworokąty, w sieci, w agentów, w lustrację.

Zaciekawiło mnie kim są te autorytety, które musi z bólem zastąpić Żakowski (Czuję taki przymus). Redaktor szybko zaspokaja ciekawość wymieniając: Kuroń, Tischner, Turowicz, Nowak, Giedroyc. Proszę, oni wszyscy byli przeciw IV RP! Nawet jeśli umarli kilka lat temu.

Na koniec Żakowski skromnie dodaje: Ja tylko próbuję spłacać dług moim mistrzom. Robię to, czego mnie nauczyli. Na ile potrafię.

Tak, starzy mistrzowie na pewno byliby dumni ze swego ucznia…