Mój poprzedni tekst doczekał się kilku ciekawych i dosyć szerokich komentarzy, za które bardzo dziękuję. Ukazał się również (nie wiem, przypadkiem, czy też nie) wpis kolegi Nachtschicht na podobny temat.
Co ciekawe, z treści komentarzy śmiem twierdzić, że pisały je osoby ode mnie starsze. Wymowa ich konkluzji jest bardzo podobna. Otóż sytuacja młodych ludzi jest ciężka, więc dobrze robią, że jadą do Anglii pracować. Niech się bogacą i zmieniają Polskę za 50 lat, bo teraz polityka to bagno i lepiej się w to nie mieszać.
Przecież to nic innego jak właśnie potwierdzenie mojej tezy o potrzebie rewolucji! Teraz jest źle, to mamy podkulić ogon, wyjechać i wrócić jak się polepszy? A niby do kto tu wszystko naprawi, jak wszyscy wyjedziemy? Musimy to zrobić sami, i to jak najszybciej. Nie można pozwolić decydować o naszej przyszłości ludziom, którzy pożyją jeszcze tylko ze 20 lat.
Niestety przykry, ale prawdziwy jest fakt, że młodzi ludzie nie zdają sobie sprawy z konieczności walki o swoje prawa. Poddają się ogólnej atmosferze zniechęcenia tworzonej przez pokolenie swych rodziców. A może po prostu są już tak skorumpowani materializmem otaczającego nas świata? Wolą się zadowolić tym co mają, byle czegoś nie stracić. Zero odwagi, zero podejmowania ryzyka. Byle się najeść, napić i jest dobrze.
Jeśli moje pokolenie faktycznie tak myśli, to nie ma dla nas ratunku. Rozpłyniemy się i nic po nas nie pozostanie.
Wierzę jednak w diagnozę Nachtschichta - jest w nas wiele energii, brakuje jednak Idei oraz ludzi, którzy ją rozgłoszą. W wielomilionowej rzeszy młodych ludzi muszą się znaleźć tacy, którzy powiedzą - dosyć!
Wówczas, Rewolucja się rozpocznie.
Komentarze
Pokaż komentarze (4)