Ocaleni

Wyobraźcie sobie, że każde wyjście z domu to śmiertelne niebezpieczeństwo. Że w każdej chwili możecie zginąć, być okaleczonymi, obrabowanymi lub zgwałconymi. Wyobraźcie sobie strach powodujący omdlenie. Pomyślcie jak to jest nie mieć żadnych praw, żyjąc równocześnie pośród znanych od dzieciństwa murów. Zastanówcie się co czuje człowiek patrzący na egzekucję sąsiadów. Być może wówczas uda się Wam choć trochę zbliżyć do zrozumienia co czuli mieszkańcy Polski w latach niemieckiej okupacji.

Osobiście uważam, że mało kto spośród naszych współczesnych jest w stanie zrozumieć co się wówczas działo. Polacy wyparli ten fragment historii ze zbiorowej pamięci. Oczywiście wszyscy wiedzą, iż byli źli Niemcy („naziści”, jak to niektórzy teraz mówią) zabijający niewinnych Polaków i Żydów – można to obejrzeć na filmach. Wszyscy wiedzą o Holocauście, Powstaniu Warszawskim i Westerplatte. Jednakże czy w powszechnym odczuciu naszych rodaków istnieje świadomość Zagłady, jak to ma miejsce w przypadku Żydów? Raczej nie. A przecież z ręki Niemców zginęły miliony Polaków. Byliśmy następni w kolejce do gazu.

Tym większe jest bohaterstwo tych, którzy w Czas Pogardy zamiast ratować siebie, pomagali innym. Takim bohaterem jest Irena Sendlerowa. Wykazała się Ona niewyobrażalną odwagą. Można Ją nagradzać, kręcić o niej filmy, pisać książki. Można Jej nawet dać Nobla. Jednak będzie to niczym wobec prostej konstatacji: Oto Człowiek.