My tej wojny nie wygraliśmy

Kto wygrał II wojnę światową? Wbrew pozorom odpowiedź na to pytanie wcale nie jest prosta. Dużo łatwiej określić, kto tę wojnę przegrał. Otóż klęskę ponieśli Niemcy oraz ich sojusznicy (za wyjątkiem Włochów, którzy w odpowiednim momencie zmienili front). Przegrała także Polska.

Nasz kraj był pierwszą ofiarą zbrojnej agresji nazistowskich Niemiec. Po kilkunastu dniach nierównej, lecz bohaterskiej walki staliśmy się również ofiarami sowieckiej Rosji. Miliony polskich obywateli zostało zamordowanych lub wywiezionych z ojczyzny. Żaden kraj nie poniósł (relatywnie) tak wielkich strat ludzkich i materialnych jak Polska. Wydawać by się mogło, że zwycięstwo w tej wojnie należy nam się jak nikomu innemu.

Zamiast tego przyszła zdrada, okupacja i kolejne cierpienia. Gdy 8 maja 1945 roku Niemcy padały na kolana przed aliantami, ich dawny sojusznik – Związek Sowiecki okupował połowę Europy i pławił się w glorii zwycięzcy. Stalin zażądał nawet osobnej kapitulacji III Rzeszy przed swymi wojskami. W ten sposób Rosjanie jak zwykle mogli się różnić od reszty świata, obchodząc rocznicę zwycięstwa dzień później od innych. Narzucili potem datę 9 maja swoim kolonią, odcinając je tym samym od zachodniej tradycji. Wszystkie „baraki” miały radośnie świętować pamiątkę swego zniewolenia.

W odpowiednim traktowaniu Polaków wspomagali Sowietów Brytyjczycy, zabraniając naszym wojskom uczestniczyć w defiladzie ulicami Londynu. Przed angielskim królem przemaszerowały armie całego wolnego świata – nawet wyspy Fidżi, lecz Polacy siedzieli w koszarach.

Uznaliśmy zachowanie Anglików za symbol zdrady, ale oni przecież mieli całkowitą rację. W Londynie odbywała się defilada zwycięzców, tymczasem Polska do ich grona nie należała. Nasz kraj wyszedł z wojny okrojony terytorialnie, bez stolicy i milionów obywateli. Jego terytorium zajęły obce wojska, które rabowały, gwałciły i zabijały polskich patriotów. Takie coś to nie zwycięstwo. Na prawdziwą wygraną musieliśmy czekać dziesiątki lat. Zdecydowanie za długo…