Klęska

Trybunał Konstytucyjny uznał, iż ustawa lustracyjna jest w dużym stopniu niezgodna z najważniejszym aktem prawnym Rzeczpospolitej. Nie powinniśmy już analizować niczego innego poza tym jednym faktem. Kto jest sędzią Trybunału, dlaczego glosował akurat w ten sposób, jakimi przesłankami się kierował – to nie powinno więcej podlegać dyskusji. Dalsza awantura wokół TK zaszkodzi wszystkim biorącym w niej udział.

Jak pisałem wczoraj, w naszym kraju trwa wojna. Lecz każdy dobry dowódca wie kiedy się wycofać i przegrupować siły. W innym wypadku czeka go nieuchronna klęska. Trybunał Konstytucyjny nie jest dobrym polem walki, więc Jarosław Kaczyński musi przerzucić swe wojska na inny odcinek frontu. Ale czy tak uczyni?

Z mojej perspektywy, człowieka będącego zwolennikiem powszechnej lustracji, przeciwnika układów, ale równocześnie obywatela pragnącego by instytucje państwowe były szanowane, ostatnie dni to pasmo nieustannych klęsk.

Okazało się, że w Trybunale Konstytucyjnym są ludzie budzące wątpliwości (małe, ale jednak), a partia rządząca robi wszystko by skompromitować sędziów. Jednak czyni to tak nieudolnie, że kompromituje się sama, ośmieszając równocześnie cenna ideę lustracji.

Pragnę podkreślić jeszcze raz, iż jestem zwolennikiem wielu postulatów Prawa i Sprawiedliwości. Jestem wręcz w wielu punktach radykalniejszy niż władze tej partii. Lecz coraz częściej ujawniające się przykłady braku pragmatyzmu i profesjonalizmu (żeby nie powiedzieć – zwykłej głupoty) sprawiają, że jestem po prostu wściekły.

Jeszcze nie wszystko stracone. Rany ostatnich dni nie zagoją się szybko, lecz nadal jest szansa zrobić swoje. Poprawić ustawę lustracyjną, otworzyć wszystkie teczki lub wymyślić jeszcze coś innego. Musi to być jednak efektem przemyśleń i profesjonalnych działań. W innym wypadku ostateczną klęskę poniesie projekt polskich reform, a premier Kwaśniewski będzie mógł rzec wszystkim naiwnie wierzącym w IV RP:

Miałeś, chamie, złoty róg, ostał ci się ino sznur.