Ponoć 10 procent ludzkości przejawia tendencje homoseksualne. Jeśli to prawda, to jak to skomentować? Otóż nijak. Sposób osiągania seksualnej satysfakcji jest prywatną sprawą człowieka, pod warunkiem, iż czyni to bez krzywdzenia innych. Tym samym nic nam do tego co dwie osoby (ewentualnie dowolna inna ich liczba) ze sobą robią.
Inaczej jednak sprawa się ma, gdy ktoś koniecznie ma zamiar opowiadać nam o swoich upodobaniach. Przede wszystkim, warto zaznaczyć, że jest to nieeleganckie. Wcale nie musimy chcieć tego słuchać. A ponadto, gdy ktoś już zaczyna z nami taką rozmowę, powinien zdawać sobie sprawę, iż zostanie przez nas oceniony.
Zapewne większość licznej grupy homoseksualistów zachowuje się kulturalnie i robi po cichu swoje, jak wszyscy. Lecz znaleźli się wśród nich ludzie, chcący koniecznie opowiedzieć wszystkim o swych upodobaniach. Moim zdaniem ta grupa ekshibicjonistów krzywdzi pozostałych.
No bo jak patrzycie na człowieka, który przedstawia się Wam, mówiąc równocześnie: uwielbiam cycate blondynki? Pewnie, facet ma rację i w pełni go rozumiemy. Ale czy to jest tak ważne, by tworzyć z tego podstawę swej tożsamości? A homoseksualni aktywiści tak właśnie robią. Cześć, jestem gejem. I co z tego? Jestem przekonany, że nawet innym gejom taka postawa nie musi się podobać. Zwłaszcza, gdy postrzegają własne osoby nie tylko przez pryzmat seksu. To trochę tak jak z kibicami i kibolami. Dla kibiców ważne są mecze i dobra gra zawodników. A dla kiboli istotą są zadymy.
Ekshibicjonistyczne działania homoseksualnych „kiboli” wywołują reakcję, która odbija się na losie „zwykłych” gejów i lesbijek. Oczywiście radykałowie wykorzystują potem każdy pretekst, by uzasadnić swoje racje. Ale to przecież oni chcą koniecznie się wyróżniać. Wywlekają intymne kwestie na światło dzienne, a potem są zdziwieni, że ktoś podejmuje temat, lecz ma inne zdanie.
Komentarze
Pokaż komentarze (24)