Lekarze przegrają

Sytuacja polskiej służby zdrowia przypomina grecką tragedię – brak nie tylko dobrego wyjścia, ale nawet wyboru między większym i mniejszym złem. Wszyscy się zgodzimy, iż lekarze powinni lepiej zarabiać, lecz równocześnie wiemy, że po prostu nie ma z czego im zapłacić. Tymczasem każde z nas może potrzebować medycznej pomocy w każdej chwili i pragnie by lekarze nie strajkowali w ogóle.

Dlatego też uważam, iż obecny strajk zakończy się klęską protestujących. Zwłaszcza, że zapomnieli o podstawowej zasadzie walki o swoje prawa – solidarności. Deprecjonując w chamski sposób pielęgniarki i inne związane z medycyną zawody lekarze brutalnie pokazali, że interesuje ich tylko własny korporacyjny interes. I to czysto finansowy.

Im nie zależy na żadnej reformie służby zdrowia. Gdyby tak było, przedstawiali by projekty – np. reform kas chorych, prywatyzacji lub czegokolwiek innego. Jednak nic takiego nie następuje. Lekarze chcą kasy, i to wyłącznie dla siebie.

Tymczasem patrząc na drogie garnitury i spasione twarze medycznych aktywistów kolejny raz powątpiewam w nędzę tego środowiska. I zapewne nie ja jeden. Teraz ludzie mówią, że są za panami doktorami, lecz poczekajmy jeszcze tydzień. Jeśli lekarze nie wrócą do pracy (a rząd ich weźmie na przetrzymanie, tego jestem pewien) to wkrótce przekonają się, jakie jest faktyczne poparcie społeczne dla ich postulatów.

Gdy ktoś przyjdzie z chorym dzieckiem do ośrodka zdrowia, a tam nie zostanie przyjęty, to być może poprzeklina rząd, Religę i Kaczyńskiego. Lecz po chwili na sąsiedniej kamienicy ujrzy tabliczki reklamujące prywatne lekarskie praktyki. Wyjmie pieniądze, weźmie dziecko za rękę i pójdzie to „prywatnego”. Tam okaże się, iż „prywatny” to ten sam co „państwowy”, tyle że za 100 złotych. Lekarz zajmie się troskliwie chorym dzieckiem, a rodzic, płacąc, zacznie rozmyślać, czy faktycznie popieranie strajku lekarzy to dobry pomysł.