Niemcy, Irokezi i Günter Grass

Niemcy lubią nas pouczać nie od dziś. Swego czasu byliśmy dla Fryderyka Wielkiego „Irokezami”, a pruska propaganda ukuła termin "polnische Wirtschaft" (polska gospodarka) będący synonimem niegospodarności. Cel tych działań był jeden – usprawiedliwić aneksję polskich terenów przed Europą. Warto zaznaczyć, że gdy Prusacy kpili z upadku polskiej gospodarki, sami się do niego walnie przyczyniali fałszując na masową skalę monety używane w Rzeczpospolitej.

Antypolskie stereotypy ukształtowane z pełną premedytacją przez Niemców w XVIII wieku, weszły na trwałe do świadomości naszych zachodnich sąsiadów. Wygodnie im było wierzyć w swoją cywilizacyjną wyższość i tłumaczyć panowanie nad Polakami koniecznością cywilizowania dzikich „Irokezów”.

Apogeum takiego sposobu myślenia nastąpiło podczas drugiej wojny światowej. Wówczas przekonanie o polskiej tępocie ułatwiało krwawą rozprawę z narodem „podludzi”. Oczywiście to się już nie powtórzy, prawda? Wojna skończyła się ponad 60 lat temu i Niemcy zrozumieli swoje błędy. Lecz czy wyzbyli się swej buty względem „Irokezów”?

Hans-Gert Poettering tłumaczył ostatnio jak wielką tragedią będzie dla naszego kraju zawetowanie przez polski rząd unijnego szczytu. Silvana Koch-Mehrin proponuje, żebyśmy opuścili Unię, jeśli coś nam nie pasuje. Zaś Gunter Grass, który pamięta ostatnie polowanie na „Irokezów” (przechadzał się wówczas w gustownym czarnym mundurze), regularnie domaga się, by Polacy zmienili swój rząd.

Rozumiem, że to światłe uwagi mądrych Europejczyków. Lecz chyba pamięć genetyczna sprawia, iż słysząc twarde niemieckie głosy obawiam się trochę ich chęci do niesienia cywilizacji w nasze okolice. Mój instynkt dzikiego „Irokeza” stale podsuwa mi obraz tych panów:

Wiem, że źle robię, ale jakoś nie lubię, gdy pouczają mnie Niemcy. Wszystko jedno – mają rację, czy nie.