Jak się wydaje, w rozpoczętej właśnie kampanii wyborczej Prawo i Sprawiedliwość postawiło na sprawdzone slogany. Wśród tradycyjnych haseł o walce z korupcją, układami, wprowadzeniu lustracji i wzmacnianiu pozycji Polski w Europie jest też to, które podoba mi się najmniej. Jarosław Kaczyński nadal chce zaprowadzać w naszym kraju „solidarne państwo”.
W przemowie na ostatniej konwencji PiS premier tak mówił o swojej koncepcji:
To państwo, które podejmuje się także zadań innego rodzaju, to państwo, które dąży do pewnego wyrównania, w szczególności szans, ale także warunków życia, zarówno w wymiarze odnoszącym się do grup społecznych, jak i w wymiarze terytorialnym. To państwo, które odrzuca partykularyzmy, które patrzy na społeczeństwo jako na całość, jako na naród, jako na wspólnotę, bardzo głęboko zakorzenioną w historii, ale wychyloną ku przyszłości, bo taką wspólnotą jest naród.
Osobiście mam nadzieję, że „solidarne państwo” pozostanie tylko pustym sloganem, niezbędnym do przyciągnięcia elektoratu. Nic bowiem nie szkodzi Polsce tak, jak wydawanie miliardów złotych na spełnianie socjalnych wymagań obywateli. Dzięki takiej „solidarności” elity od kilkunastu lat zapewniają sobie poparcie i społeczny spokój. Kosztem najzaradniejszych Polaków utrzymuje się pozbawione ambicji masy.
Najwyraźniej mało kto dostrzega (a raczej chce dostrzec), iż utrzymywanie w wielu dziedzinach rozwiązań rodem z PRL przyniesie w niedalekiej przyszłości krach naszego państwa. Wszyscy Polacy słono zapłacą za brak reform i dalsze rozbudowywanie „solidarności”.
„Solidarnego państwa” nie trzeba więc wprowadzać – je trzeba zniszczyć. Niestety, żadna siła polityczna w kraju nie jest to tego zdolna. Politycy boją się tych milionów fałszywych rencistów, bo od nich właśnie zależy kto wygra wybory. Boją się powiedzieć ludziom: „weźcie swój los w swoje ręce”, gdyż wówczas przegrana będzie pewna.
Komentarze
Pokaż komentarze (16)