Lewica - wróg wolności

Przez kilka pierwszych miesięcy naszych salonowych dyskusji główna linia podziału wśród blogerów przechodziła, jak mi się wydaje, pomiędzy zwolennikami PiS i PO. To o relacjach tych dwóch partii pisano najwięcej, i to one budziły najmocniejsze emocje. Teraz, gdy coraz bliżej wyborów, Salon24 tym bardziej powinien skupić się na konflikcie dwóch największych partii w Polsce.

Tymczasem coraz częściej temat naszych debat to ideologiczne różnice między prawicą a lewicą. Właściwie, dodajmy, „debata” to złe słowo. „Pyskówka” jest terminem odpowiedniejszym. Okazuje się bowiem, iż wszelka merytoryczna dyskusja zwolenników myśli prawicowej z lewicową jest praktycznie niemożliwa. Można uznać, że jest to przykre, lecz moim zdaniem taka sytuacja jest nieunikniona.

Oczywiście istnieje wiele doktryn i ideologii określanych mianem „prawicowych” lub „lewicowych”. Jednakże można wyróżnić podstawowy czynnik klasyfikujących daną doktrynę po jeden ze stron politycznego spektrum. Tym czynnikiem jest wiara w możliwości ludzkiego rozumu.

Prawicowiec uważa, że człowiek jest sam w stanie decydować o swoim losie, niezależnie od swoich intelektualnych kompetencji. Każdy z nas jest bowiem inny, i właśnie te różnice decydują o kształcie społeczeństwa, tworzącego się na skutek ścierania odmiennych światopoglądów.

Lewicowiec sądzi, że ludzie są durni. Trzeba im wytyczać drogę i na nią wpychać. Inaczej, według lewicowców, ludzie zrobią sobie krzywdę. Owszem jesteśmy różni, ale oznacza to, iż musimy podporządkowywać się nawzajem swoim różnicom.

W efekcie prawicowcy są zwolennikami wolności. Jednostka może robić co chce, pod warunkiem, iż nie zagraża to wolności innych osób. Szacunek dla współobywateli, przy równoczesnym dbaniu o własne interesy – to podstawa myślenia prawicowego.

Lewicowcy są wrogami wolności. Nie może być inaczej, skoro są ludźmi chcącymi narzucać pewną wizję świata. W ich mniemaniu jest słuszna, ale przecież zawsze (choćby i służyła milionom)  prowadzi do ograniczenia czyjejś wolności. Lewicowcy tego nie rozumieją, gdyż odrzucają możliwość posiadania przez ludzi własnych rozumów.

Kwestia wolności jest dla człowieka podstawową. Nic dziwnego więc, że gdy dyskutuje człowiek ceniący sobie wolność, z osobą pragnącą mu ją odebrać, to nie mogą się porozumieć. Bo tu nie ma miejsca na kompromis. W sporze o najważniejszą wartość wygrać może tylko jedna strona.