Do mojego Brata

Zwykle nie nawiązuję tutaj do prywatnego życia, ale jak pokazują pewne dosyć znane przykłady, czasem spraw rodzinnych nie można oddzielić od politycznych. Dlatego też po niemal roku obecności na Salonie24 pozwalam sobie na chwilę odstąpić od twardej reguły.

***

Drogi Bracie, zaskakuje mnie Twój upór trwania przy Platformie. Nie zabraniam, oczywiście, ani Tobie, ani nikomu innemu oddawać głosu na jakąkolwiek partię. Jednak znając Twoje poglądy jestem bardzo zdziwiony decyzją oddania głosu na ugrupowanie, które wejdzie w koalicję z LiD.

Wiem, że tak samo jak ja nie chcesz, by postkomuniści kiedykolwiek powrócili do władzy. Pamiętam, jakimi grubymi słowami określiłeś starców z PD, gdy przystąpili do hańbiącego sojuszu. A przecież niegdyś ich ceniłeś. Zaś teraz Tusk i Schetyna chcą zrobić dokładnie to samo co Onyszkiewicz i Frasyniuk.

Spytasz się zapewne, dlaczego tak uważam? Otóż dużo do myślenia dało mi postępowanie małżeństwa Rokitów. Jan Rokita był wprawdzie odsunięty w PO na boczny tor, ale przecież musiał wiedzieć cos więcej od szeregowego członka. Najwyraźniej dostrzegł, że kierownictwo PO dąży do przyszłej koalicji z LiD i nie chciał się na to godzić.

Nie ma w tej chwili żadnych podstaw, by wierzyć w powstanie mitycznego POPiSu. Wiesz, że zawsze byłem zwolennikiem takiego rozwiązania. Tym smutniejsze jest, iż obecnie nie widzę żadnych szans na porozumienie tych partii. Wina za taki stan rzeczy leży po obydwu stronach, lecz teraz to Platforma przoduje w kampanijnych atakach na PiS, zostawiając równocześnie w spokoju postkomunistów. A ci tymczasem znów rosną w siłę.

Dlatego też, mój Bracie, zastanów się jeszcze. Warto wspierać tych, którzy z Twego głosu zrobią jak najgorszy, dla Ciebie samego, użytek?