Nieważne co, ważne kto

Dyskusja pod moim ostatnim wpisem kolejny raz wykazała, że dla sporej grupy osób treść wypowiedzi jest całkowicie nieistotna. Najważniejsze dla nich jest kto mówi, a nie co. W moim przypadku oznacza to, iż jako osoba przyznająca się do członkostwa w PiS jestem oszalały z nienawiści do wrogów Jarosława Kaczyńskiego.

Oczywiście każdy, kto uważnie czyta mojego bloga wie, że prawda jest inna. Wielokrotnie nie tyle zwalczałem nieprzyjaciół premiera, co sam (dla wielu) wydawałem się jednym z nich. Ostatnio na przykład posypały się na mnie gromy za krytykę słów Kaczyńskiego o Radosławie Sikorskim. Mimo to, dla wielu wystarczy skrót PiS w tytule bloga, by móc wyłączyć myślenie i jechać schematami.

To samo obserwujemy zresztą w całym życiu publicznym. Nie ma znaczenia, czy w danym momencie Kaczyński, Tusk, Pawlak lub ktokolwiek inny mówi coś rozsądnego. Ważne jest tylko to, jak się nazywa i jaką partię reprezentuje.

Dlatego politycy tak się boją w porannych wywiadach pytań typu „proszę zgadnąć kto to powiedział?”. Przecież tego czasem po prostu nie da się zgadnąć (bo większość naszych „mężów stanu” nie przywiązuje szczególnej wagi do merytorycznej treści swych wypowiedzi), za to można się poważnie naciąć krytykując słowa własnego lidera.

Gdy się wie kto mówi, wszystko jest prostsze – szybko można rozpocząć własny słowotok i nie przejmować się takim szczegółem jak treść komentowanej wypowiedzi. Przecież gdy wiemy, że to pisior/platfus/komuch (niepotrzebne skreślić), to jasnym jest, iż nie mógł on powiedzieć nic sensownego. Za to z pewnością zaatakował nas, nasze wartości i przekonania. Zniszczyć drania!