Dokąd zmierza PiS?

Szczerze mówiąc, jestem zaskoczony. Wydawało mi się, iż po upłynięciu tygodnia od wyborów będę już wiedział jaką wizję dalszych działań PiS nakreśli kierownictwo tej partii. Tymczasem, zarówno na poziomie centralnym, jak i lokalnym, panuje cisza. Nie poprawia to morale członków oraz zwolenników PiS, o czym zresztą świadczą najnowsze sondaże.

Nie można tłumaczyć tego zjawiska wyłącznie pewnym stanem zawieszenia, w którym zwykle znajduje się po wyborach scena polityczna. Akurat obecnie sytuacja jest całkiem klarowna: PO dogaduje się z PSL, prawdopodobnie bardzo szybko i sprawnie powstanie nowy rząd. Prawo i Sprawiedliwość ma czas zająć się sobą oraz swoją pozycją w nowej politycznej rzeczywistości. Bo, po prawdzie, nic innego do roboty nie ma.

Niestety, lokalne komitety bynajmniej nie ożywają. Z siedziby patii nie płyną nowe instrukcje. Personifikacją tej sytuacji stał się zamknięty w swym pałacu prezydent. A ja, wsłuchany w to ogarniające PiS milczenie zaczynam bać się o chwilę, gdy zostanie ono przerwane.

Czy bowiem z partyjnej góry popłyną słowa zrozumienia dla popełnionych w kampanii błędów? A może jednak wyborczy wynik zostanie uznany za sukces (zyskano przecież więcej głosów)? Jarosław Kaczyński przedstawi nową wizję działania PiS, czy też uzna, iż wszystko jest dobrze, a jedynie społeczeństwo nie dorosło?

Na razie wydaje się, iż lider PiS jest najbliżej tego ostatniego stwierdzenia – partia natrafiła na wrogi front (głównie milionów ogłupionych propagandą dzieciaków) i była skazana na porażkę. Oznacza to, że prawdopodobnie PiS nie będzie szukał drogi ku nowemu elektoratowi, lecz jeszcze mocniej skupi się na eksploracji dotychczasowych haseł. Owszem, te hasła są bardzo dobre, ale najwyraźniej w ogólnie nie trafiają do tych, którzy w niedalekiej przyszłości będą stanowić o kształcie Polski.

Dla mnie osobiście odpowiedź na pytanie dokąd zmierza Prawo i Sprawiedliwość również jest bardzo ważna. Nie widzę siebie w organizacji, która będzie np. walczyć o dawny elektorat LPR oraz Samoobrony. Nie potrafiłbym pracować dla interesów ludzi, z którymi nic mnie łączy.