40 obserwujących
3260 notek
805k odsłon
  108   0

8 grudnia premiera Pożegnanie z bronią

8 grudnia 1932 roku miała miejsce premiera filmu wojennego Pożegnanie z bronią w reżyserii Franka Borzage.


"Pożegnanie z Bronią" - oskarowa ekranizacja słynnej powieści Ernesta Hemingwaya. 

Historia amerykańskiego porucznika Fredericka Henrego ( Gary Cooper ) i Angielki Catherine Barkley ( Helen Hayes )- Postaci wzorowane osobą Agnes von Kurowsky (ojciec Polak) pojawiają się w opowiadaniach "A Very Short Story", "Śniegi Kilimandżaro", jak również w powieści "Pożegnanie z bronią".


Kiedy Stany Zjednoczone przystąpiły do  wojny w 1917 roku, Hemingway próbował wstąpić do armii, ale został odrzucony ze względu wady wzroku. Dlatego wstąpił do Czerwonego Krzyża jako kierowca karetki. 


Hemingway został wysłany do Europy i był ciężko ranny na froncie austro-włoskim: „Nastąpił błysk, jak przy otwieraniu drzwi wielkiego pieca,  biały i czerwony. Próbowałem oddychać, ale oddech nie przychodził. Ziemia była rozdarta i nad moją głową drzazgi belek. (...)Usłyszałem strzelanie z karabinów maszynowych i karabinów. Próbowałem się ruszyć, ale nie mogłem... Miałem obok siebie Włocha, jego spodnie wyglądały, jakby ktoś zrobił w nich galaretkę porzeczkową, a potem wybił dziury, żeby wypuścić miazgę... Powiedziałem im po włosku, że chcę zobaczyć moje nogi, chociaż bałem się patrzeć. .. Więc zdjęli mi spodnie i kończyny wciąż tam były, na swoim miejscu(...)”.



Hemingway był hospitalizowany w Mediolanie. Mówiono o możliwej amputacji, ale nalegał na wydobycie kawałka po kawałku odłamków „bez względu na to, jak długo to będzie trwało i jak wielki będzie sprawiało ból”. Za pomocą scyzoryka podważał nawet niektóre mniejsze odłamki. Jeden z pozostałych pacjentów, Henry Villard, twierdził później, że „wszyscy na zmianę rozmawialiśmy z nim i zachęcaliśmy go, by zapomniał o swoich ranach”. Zwrócił też uwagę, że pielęgniarki „lubiły pokazywać go zwiedzającym jako swój cenny okaz rannego bohatera”.


W liście do swojego ojca Hemingway napisał: „To strasznie satysfakcjonujące uczucie być rannym. W tej wojnie nie ma bohaterów… Wszyscy bohaterowie nie żyją… Umieranie to bardzo prosta sprawa widziałem śmierć. Gdybym umarł, byłaby to... najłatwiejsza rzecz, jaką kiedykolwiek bym zrobił... ".


Podczas pobytu w szpitalu Hemingway poznał i zakochał się w pielęgniarce Agnes von Kurowsky. Hemingway opisał ją jako „skrawek nieba”, która była podwójnie atrakcyjna gdy był tak daleko od domu, wesoła, sympatyczna, z niemal psotnym poczuciem humoru – "idealna osobowość dla pielęgniarki”.  Zaczęła odwzajemniać uczucie, choć nie w takim stopniu, w jakim by oczekiwał. To był jego pierwszy dorosły romans  i rzucił się w to z niezwykłym oddaniem. Miała nocne dyżury przez większość sierpnia i na początku września. Chociaż nie zaniedbywała innych podopiecznych, jej obowiązki często kierowały ją do jego pokoju i często na koniec dyżuru wracała, aby się z nim zobaczyć... Agnes nie pozwoliła, by romans wyszedł poza etap całowania. Traktowała swoje obowiązki zbyt poważnie, by myśleć o ślubie i ustatkowaniu się, jak chciał tego Ernest.

Na zdjęciu Agnes i E. Hemingway

image

Lubię to! Skomentuj Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale