Filozofia stołka...

Nie udało się. Wanda Nowicka nadal pełni funkcję wicemarszałka sejmu śmiejąc się w twarz wszystkim, dla których uczciwość, moralność i zwykła ludzka przyzwoitość mają jeszcze jakieś znaczenie. Trudno się temu dziwić, przecież posłowie wybierając panią Nowicką wiedzieli, kim ona jest i jakie ma powiązania. Albo podejrzewali, co właściwie na jedno wychodzi. W normalnym świecie, gdzie honor ma jeszcze jakiekolwiek znaczenie, takie podejrzenie wystarczy by polityk podał się do dymisji, albo przynajmniej zawiesza swoją działalność do czasu wyjaśnienia sprawy. Nie w Polsce. U nas stołek i zadek, który na nim siedzi są wartością najwyższą, którym całą resztę można, a nawet należy podporządkować.

 

Dawno przestało robić to na mnie jakiekolwiek wrażenie. Wręcz przeciwnie, przyzwyczaiłem się do tego stopnia, że gdyby któryś z naszych mężów czy żon stanu zachował się zgodnie z kanonami kodeksu honorowego począłbym się szczypać po wszystkich częściach ciała, żeby przepędzić omamy. W naszej rzeczywistości politycznej taki honorowy człowiek nie utrzymałby się pięciu minut, wyleciałby z hukiem i odszedł w niesławie jako niepasujący i niewygodny. Zbyt mocno kłuł by w oczy i jeszcze, co nie daj Boże, spodobałby się wyborcom. Naród jest, jak wiadomo powszechnie, głupi i jeszcze by zaczął żądać, by reszta jego przedstawicieli dostosowała się do tego jednego wybryku natury. Toż to niedopuszczalne! A co najważniejsze sprzeczne z unijnymi standardami...

 

Wniosek jest oczywisty. Społeczeństwo (a właściwie społeczeństwa, bo to nie tylko o nasze rodzime podwórko się rozchodzi), które odrzuciło etykę i moralność musi się stoczyć. Tam gdzie wartości przestają przynosić korzyści, korzyść (prywatna) nabiera wartości i wszystko zaczyna się kręcić wokół zadka przyspawanego do stołka...