P jak populizm

Po wczorajszym występie Janusza Palikota mam mieszane uczucia co do jego nowego projektu. Miałem wypunktować jego postulaty i je szeroko omówić ale stwierdziłem że nie ma to najmniejszego sensu gdyż mieliśmy pokaz niskich lotów populizmu (vide darmowy internet i darmowe kondomy) a zaproszeni goście doskonale odpowiadali poziomowi owego spędu.

Pan Janusz, postać barwna i nietuzinkowa zaprosił takie 'tuzy' polskiej polityki jak Magdalena Środa oraz Manuela Gretkowska. Co do Gretkowskiej się wypowiadał nie będę bo to oczywista prowokatorka, natomiast trzeba być niebywale bezczelnym by w dobie kryzysu finansów publicznych domagać się jakiegoś socliberalizmu co Magdalena Środa bez zażenowania uczyniła.

Trzeba nie mieć za grosz wyobraźni żeby w czasach kiedy system emerytalny chyli się ku upadkowi, a kolejne kraje rządzone przez socjalistów tną wydatki (co jest przecież bardzo nie socjalistyczne), wzywać do rozbudowania systemu opieki społecznej.

Zatem wczorajszy występ Palikota należy potraktować jak falstart i życzyć mu żeby w przyszłości nie otaczał się ludźmi lewicy.

Bo Polsce nie jest potrzebna kolejna partia lewicowa. Na takie poparcie jakie ma obecnie lewica wystarczy samo SLD. Niech Palikot zaryzykuje partię prawdziwie liberalną. Antyklerykalną ale wolnorynkową. W takim układzie może liczyć na mój głos. Jeśli bowiem będzie koncentrował się jedynie na kwestiach obyczajowych i dopuszczał do siebie nieodopwiedzialnych socjalistów to z całą pewnością nie poprę takiej inicjatywy.

Palikot znalazł się między młotem, a kowadłem. Widać uwiera go socjalizm i nie chce o nim mówić ale w pewnym momencie będzie się musiał ustosunkować do majaczenia Środy i zadeklarować. Życzę mu żeby w tym momencie był w pełni władz umysłowych.