Dociskanie Greka

Jeorjos Papandreu ku zaskoczeniu Europy zapowiedział referendum w sprawie drugiego programu pomocowego dla Grecji. Widać grecki premier uległ demonstrantom i chce w całości obarczyć lud odpowiedzialnością za bankructwo swego kraju. Trzeba przyznać, że to zagranie sprytne.

Grecja jest w sytuacji tak nieciekawej, że proponowane przez Papandreu reformy mogą okazać się niewystarczające. Rynki reagują jak reagować muszą, bo tutaj macki polityków mają ograniczone wpływy, natomiast Grecji potrzebny jest przede wszystkim wysoki i co najważniejsze stabilny wzrost gospodarczy oraz drastyczne cięcia w administracji.

Podnoszenie podatków nie sprzyja wzrostowi gospodarczemu zaś słaba pozycja Grecji jako eksportera sugeruje by koncentrować się na wewnętrznym rynku usług. Jak wynika z sondaży większość Greków nie popiera planów oszczędnościowych w zamian za pomoc Unii, a alternatywne rozwiązania albo sprowadzają się w praktyce do tego samego, albo są zupełnie nierealne. Grecja już jest bankrutem.

Komisja Europejska stwierdziła, że nie ma możliwości wyjścia Grecji ze strefy Euro bez opuszczenia Unii Europejskiej. Mamy tutaj soczysty przykład głupoty unijnych dygnitarzy, zupełnego braku odpowiedzialności, głębokiego ideologicznego spaczenia mającego źródło w bredniach Karola Marksa czy Fryderyka Engelsa.

Przy okazji wychodzi zaciętość Angeli Merkel, która nie przyjmuje do wiadomości, że Grecja może iść własną drogą i że śmie odrzucać pomoc jaką oferuje Europa. Niemcom się wydaje, że gnijący socjalizm może gnić w nieskończoność. Zresztą czy to nie dziwne? Wszystkie najgorsze pomysły ustrojowo - gospodarcze powstawały w Niemczech i stamtąd wychodziły na świat siejąc spustoszenie.

Jaka siła każe naszym zachodnim sąsiadom twierdzić, że mają gotowe recepty na raj na ziemi, na sukcesy gospodarcze i to wszystko łatwym i tanim kosztem? Nie mogę tego pojąć. Karol Marks, Adolf Hitler mieli świetne (w swoim mniemaniu) recepty na Europę, na świat. I jak zaczęto wprowadzać to w życie ofiary szły w miliony.

Niech więc już przestaną opowiadać dyrdymały o zjednoczonej, potężnej Europie, niech dadzą przywódcom państw decydować o swoich ojczyznach, niech nie uważają siebie za superinteligentnych twórców najwspanialszych systemów dla ludzkości, tylko niech przyznają w końcu że są przeciętnym narodem zmagającym się z takimi samymi problemami jak inne nacje. To nam wszystkim wyjdzie na dobre.