Zeszmacić się, to nie grzech...

Zeszmacić się, to nie grzech, tak dziś można by powiedzieć.

Któż z Nas nie stanął przed tym dylematem ? Któż z nas nie pilnuje swego interesu ponad wszystko ?

Wbrew pozorom, to nasze życie,  jest takie "zero-jedynkowe". Zawsze trzeba podjąć jakąś decyzję na tak lub nie.Czasami uda się zwalić decyzję na kogoś innego, ale tylko czasami. Generalnie to My podejmujemy ostateczne decyzje. Może ostateczne rzadziej, ale zawsze czymś tam skutkujące. Być albo nie być, oto jest pytanie...

Któż z Nas nie ma jakichś tam "świństewek" w życiorysie. Myślę, że My wszyscy jesteśmy jakoś tam uwikłani. Te nasze małe świństewka mają różne podłoże.

My, Katolicy, mamy swoją oazę. Mamy szansę wyspowiadać się za swoje grzechy, obiecując jednocześnie poprawę. Tym samym pracujemy nad sobą. Jesteśmy fundamentem kultury europejskiej i zdajemy sobie sprawę z odpowiedzialności, która na nas ciąży.

Zeszmacić się, cóż to takiego ?

Zeszmacić się, to też świadome działanie na niekorzyść innej osoby.To działanie sprzeczne z zasadami, które przyjęliśmy, jako ludzie cywilizowani, jako ludzie wychowani w normach cywilizacyjnych, którym na imię  kultura europejska.

Dziś jednakże, część z Nas bije pokłony przed nowym Bogiem. Ten Bóg nie daje rozgrzeszenia. On daje nam legitymizację naszych działań, a także bierze na siebie świństawa, które czynimy. Nie daje rozgrzeszenia, daje wytłumaczenie, a winę bierze na siebie. Bez konsekwencji, zresztą.

Tym nowym Bogiem jest PR.  Swojsko nazwany pijarem. To właśnie on zezwala na wszystko.

To on podpowiada, jak się zeszmacić, by zyskać. To on podpowiada, jak pozbyć się wyrzutów sumienia.

Zle, wróć ! To on kasuje sumienie!

Skasowane sumienie prowadzi do zatracenia.

Jeżeli ktoś myśli, że zatracenie sumienia wezmie na siebie ten pijar, to jest żałosny. On jeszcze nie wie tego ,co inni już wiedzą. On właśnie przyłożył sobie pistolet do głowy.

Tylko komu się wyspowiada ?

 

Członkom Komisji Hazardowej z nadania Platformy Obywatelskiej, poświęcam, ku rozwadze i logice.