Czas skłania do wiosennych porządków. Trzeba umyć okna po zimowych deszczach (bo przecież nie śniegach), przetrzepać to i owo, zajrzeć w różne kąty i powymiatać pajęczyny.
Również i blog podlega takim porządkom. A na moim to powstała już chyba pajęczyna-gigant... ;) Wstyd mi za to i najwyższy czas na zmiany.
Wiosna dodaje energii do działania, chociaż niektórzy mówią, że to zaraz po jesieni pora, w jakiej łatwo dopada depresja... Może tak, ale ja raczej odczuwam sezonowe zmęczenie, przesilenie organizmu po długim okresie pogodowej bylejakości, krótkiego dnia i szarości.
Ale perspektywa przed nami najlepsza z możliwych... Już lada chwila, a pewnie po kilku cieplejszych dniach, rozkwitną na mojej ulicy na żółto krzaki forsycji. I tak zwyczajna uliczka zażółci sie bajecznie na długości ok. 150 m. Muszę to uwiecznić, bo mam słabość do żółtych kwiatów, chociaż oczywiście najbardziej lubię te herbaciane tzn. róże...
Ptaki wyraźnie głośniej śpiewają, a na balkon zaczęła przylatywać znów ta sama sroka, co mi szkody i psoty wciąż czyni m.in. wyrzucając gres z donic z iglakami. Muszę obmyślić sposób na tego szkodnika, może np. umieścić tam pluszowego kota, coby ją odstraszał w charakterze... stracha na sroki? Na razie nic mi innego nie wpada do głowy, ale problem w zeszłym roku był, a sroka niestety była górą.
I pomyśleć, że za miesiąc już matury... A ten czas zawsze kojarzy mi się z soczystą zielenią traw, dmuchawcami i oczywiście kwitnącymi kasztanowcami. A więc to już niedługo, bez względu na to, co jeszcze widzimy za oknem, wiosna każdego dnia zmieniać nam będzie przyrodę wokół, co mimo codziennego zabiegania łatwiej nam będzie dostrzec bo przejście na czas letni wydłużyło znacząco dzień.
Chociaż ten rok nie zaczął się dla mnie dobrze to mam nadzieję, że resztę ciemnych chmur rozpędzi wiatr i pozostaną na niebie tylko te, co wróżą dobrą pogodę... ducha.
Czego Wam i sobie życzę w tych pierwszych dniach prawdziwej wiosny.
Komentarze
Pokaż komentarze (2)