Czas na lustrację totalną

Najwyższy już chyba czas na lustrację totalną, czyli na pełne otworzenie źródeł Instytutu Pamięci Narodowej dla opinii publicznej. Czas na pokazanie tego wszystkiego do czego dostęp ma cząstka funkcjonariuszy IPN i ich dobrzy znajomi. Zaraz po uwaleniu nowej ustawy lustracyjnej wszystkie siły polityczne opowiedziały się za takim oto rozwiązaniem. Było to wówczas, kiedy prof. Stępień, szef Trybunału Kostytucyjnego wraz z innym brodatym mędrcem spotkali się po 13 godzinach wyczerpującej pracy z dziennikarzami i uspokajali ich, że zarówno oni, jak i profesor z PRL, Bronisław Geremek nie muszą składać oświadczeń lustracyjnych. Z tego co mówił mędrzec Stępień lustracja tak de facto przestała w Polsce obowiązywać. Teraz to sobie można składać, albo nie składać oświadczeń lustracyjnych, można sobie było wówczas być świnią, a dzisiaj udawać kombatanta z odznaczeniami za walkę z komunizmem, albo parać się w najlepsze polityką lub odpowiadać za odpowiedzialne dla Państwa instytucje, choćby być sędzią Trybunału Konstytucyjnego.

Mierzi mnie trochę, gdy słucham podniecającego się otwarciem archiwów IPN Donalda Tuska. Pamiętam i nigdy nie zapomnę filmu "Nocna zmiana", gdy w prezydenckim pokoju w Sejmie razem z Wachowskim, Wałęsą, Niesiołowskim, Gilem, Moczulskim, Pawlakiem i kimś tam jeszcze obalali rząd Olszewskiego w wielkim strachu przed lustracją właśnie. Jego dzisiejsze wezwanie do braci Kaczyńskich w sprawie debaty o lustacji jest po prostu żałosne. Wczorajszy kabarecik sprawił jedno i dobrze. Archiwa powinny zostać otwarte. Jak naszybciej!