Kolejny dzień tygodnia (środa 04 kwietnia 2007) budzi się do życia. Chłodny ale bardzo słoneczny poranek nastraja bardzo optymistycznie. Włączam radio w drodze do pracy by jak zwykle posłuchać co tam nowego w szerokim świecie się wydarzyło. A tu prawie na wszystkich stacjach nic ino papież, a dokładnie mówią o tym , że Niemcy obrazili naszego Ojca Świętego. No ci Niemcy to za grosz wstydu nie mają, żartując sobie ze świętej osoby. W takim tonie wypowiadają się politycy, którzy z rana mieli okazję komentować to i owo w radiu. Mniej więcej do południa prym wiedzie nikt inny jak poseł Kurski, który grzmi, że to skandal i że strona polska powinna jak najszybciej ostro wypowiedzieć się w tej sprawie.
Zasadniczo wydaje się, że faktycznie powinna nastąpić z naszej strony ostra krytyka, bo niemieckie pismo nie tylko obraziło osobę duchowną, wielce czcigodną, niewątpliwie szanowaną w świecie i będącą drogowskazem do odnowy moralnej, ale także przecież Polaka - wielkiego Polaka. Co więcej "żarciki" zamieszone na łamach tej gazety faktycznie są niesmaczne i myślę, że mogłyby rozbawić tylko osoby o wyjątkowo wyrafinowym poczuciu humoru. Pozostaje tylko jedno ale, które w moim odczuciu nie jest małym ale.
To ale to sposób w jaki się odnosimy do wielu spraw nas dotyczących. Przecież nie można wkółko reagować na marne zaczepki ze strony wszystkich brukowców bo by nam czasu nie starczyło żeby "obrobić się" z bieżącymi sprawami. Myślę, że w pewien sposób sami dostraczamy też powodów, by pisać o rzeczach obraźliwych dla nas. Jan Paweł II zajmuje w naszym kraju wyjatkowe miejsce ale nie oznacza to, że w innych krajach lub w innych kręgach także. Parafrazując prof. Bartoszewskiego powiem, że demokracja między innymi gwarantuje wolność słowa, co można zinterpretować jako prawo do wygadywania głupot. Pisma brukowe, mają takie prawo by pisać głupoty, gdyż są skierowane do odbiorców o niezbyt wysokich poziomach intelektualnych. Uważam, że autorytet papieża jest w stanie sam się obronić, a ludzie o pewnej wiedzy i klasie - nawet ateiści - są w stanie docenić dorobek Jana Pawła II i uszanować jego pamięć. Dlatego nasi małostkowi politycy nie muszą stawać w obronie "takiej świętości". Podsycają oni jedynie ogień i dają pomysły na kolejne prześmiewcze artykuły.
Moim skromnym życzeniem jest byśmy wreszcie jako naród przestali być świętsi od papieża, bogobojni w kościele a po mszy zawistni i zakłamani, byśmy wreszcie byli "normalnym"narodem nie mieszającym sakrum z profanum i byśmy przestali się powoływać na wszelkie świętości i modlić ponad miarę a zabrali się do zwykłej codziennej pracy i wreszcie byśmy byli bardziej tolerancyjni i potrafili korzystać z uroków życia nie nazywając grzechem tego co ludzkie, piękne i przyjemne.
Dlatego korzystajmy z tego, że jesteśmy w Europie nie tylko formalnie ale przede wszystkim geopolitycznie. Korzystajmy z dorobku i mąrdości naszych wielkich rodaków. Spróbujmy patrzeć w przyszłość i nie gonić się w labiryntach przeszłości. I wreszcie ostatnia rzecz.
Czy myślicie, że gdyby Jan Paweł II żył i gdyby coś takiego napisali, to czy by grzmiał z ambony i żądał satysfakcji - na pewno by go to nie ucieszyło ale spojrzałby na to z przymróżeniem oka i poprostu wybaczyłby, bo głupota jest wpisana w naszą ludzką egzystencję.
Komentarze
Pokaż komentarze